syn
Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Inhaltsverzeichnis |
[Bearbeiten] syn (Polnisch)
[Bearbeiten] Substantiv, m
| Kasus | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativ | syn | synowie |
| Genitiv | syna | synów |
| Dativ | synowi | synom |
| Akkusativ | syna | synów |
| Instrumental | synem | synami |
| Lokativ | synu | synach |
| Vokativ | synu | synowie |
Worttrennung:
- syn, Plural: sy·no·wie
Aussprache:
- IPA: [sɨn], Plural: [sɨˈnɔvʲɛ]
- Hörbeispiele:
syn (Info), Plural: —
Bedeutungen:
- [1] männlicher Nachkomme: Sohn
Herkunft:
- seit dem 14. Jahrhundert bezeugtes Erbwort aus dem urslawischen *synъ, das sich seinerseits auf das indogermanische *sū-nŭ- zurückführen lässt; gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit niedersorbisch syn → dsb, obersorbisch syn → hsb, tschechisch syn → cs, slowakisch syn → sk, russisch сын (syn) → ru, ukrainisch син (syn) → uk, weißrussisch сын (syn) → be, slowenisch sin → sl, serbokroatisch син (sin) → sh und bulgarisch син (sin) → bg sowie ferner mit litauisch sūnus → lt, gotisch sunus, althochdeutsch sunu (neuhochdeutsch Sohn), sanskrit सूनु (sūnu-) → sa und altgriechisch υἱός (hyios) → grc[1][2][3][4]
Weibliche Wortformen:
- [1] córka
Gegenwörter:
Oberbegriffe:
Unterbegriffe:
- [1] bastard, bliźniak, jedynak, pasierb, syn chrzestny, syn naturalny
- [1] carewicz, cezarzewicz, hrabicz, infant, królewicz, książątko, panicz
- [1] Syn Boży, Syn Człowieczy; syn ciemności
Beispiele:
| [1] | Sąsiadka ma bardzo grzecznego syna. | — | Die Nachbarin hat einen sehr braven Sohn. |
Sprichwörter:
Verkleinerungsformen:
- [1] synek
Abgeleitete Begriffe:
[Bearbeiten] Übersetzungen
|
Für [1] siehe Übersetzungen zu Sohn1 m |
? Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Polnischer Wikipedia-Artikel „syn“
- [1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „syn“
- [1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „syn“
- [*] Słownik Ortograficzny – PWN: „syn“
Quellen:
- ↑ Wiesław Boryś: Słownik etymologiczny języka polskiego. 1. Auflage. Wydawnictwo Literackie, Kraków 2005, ISBN 83-08-03648-1, Seite 590
- ↑ Izabela Malmor: Słownik etymologiczny języka polskiego. 1. Auflage. ParkEdukacja – Wydawnictwo Szkolne PWN, Warszawa – Bielsko-Biała 2009, ISBN 978-83-262-0146-2, Seite 387
- ↑ Krystyna Długosz-Kurczabowa: Słownik etymologiczny języka polskiego. 2. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, ISBN 83-01-14361-4, Seite 478–479
- ↑ Vasmer's Etymological Dictionary: „сын“
[Bearbeiten] syn (Tschechisch)
[Bearbeiten] Substantiv, m, hart, belebt
| Kasus | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativ | syn | synové |
| Genitiv | syna | synů |
| Dativ | synovi, synu | synům |
| Akkusativ | syna | syny |
| Vokativ | synu | synové |
| Lokativ | synovi, synu | synech |
| Instrumental | synem | syny |
Worttrennung:
- syn, Plural: sy·no·vé
Aussprache:
- IPA: [sɪn], Plural: [ˈsɪnɔvɛː]
- Hörbeispiele:
syn (Info), Plural: —
Bedeutungen:
- [1] männlicher, direkter Nachkomme
- [2] Person, die einem Ganzen zugehört oder einem Ganzen entstammt
Herkunft:
- seit dem 14. Jahrhundert bezeugtes Erbwort aus dem urslawischen *synъ, das sich seinerseits auf das indogermanische *sū-nŭ- zurückführen lässt; gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit niedersorbisch syn → dsb, obersorbisch syn → hsb, polnisch syn → pl, slowakisch syn → sk, russisch сын (syn) → ru, ukrainisch син (syn) → uk, weißrussisch сын (syn) → be, slowenisch sin → sl, serbokroatisch син (sin) → sh und bulgarisch син (sin) → bg sowie ferner mit litauisch sūnus → lt, gotisch sunus, althochdeutsch sunu (neuhochdeutsch Sohn), sanskrit सूनु (sūnu-) → sa und altgriechisch υἱός (hyios) → grc[1][2][3][4]
Gegenwörter:
- [1] dcera
Verkleinerungsformen:
Oberbegriffe:
Beispiele:
- [1] Kdy byl Váš syn naposledy očkován proti tetanu?
- Wann wurde Ihr Sohn zuletzt gegen Tetanus geimpft?
- [2] syn pouště
- Sohn der Wüste
Charakteristische Wortkombinationen:
- [1] adoptivní syn — Adoptivsohn, nevlastní syn — Stiefsohn
Abgeleitete Begriffe:
[Bearbeiten] Übersetzungen
? Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Tschechischer Wikipedia-Artikel „syn“
- [*] Internetová jazyková příručka - Ústav pro jazyk český AV ČR: „syn“
- [1] volny - slovník: „syn“
- [*] Uni Leipzig: Wortschatz-Lexikon „syn“
Quellen:
- ↑ Wiesław Boryś: Słownik etymologiczny języka polskiego. 1. Auflage. Wydawnictwo Literackie, Kraków 2005, ISBN 83-08-03648-1, Seite 590
- ↑ Izabela Malmor: Słownik etymologiczny języka polskiego. 1. Auflage. ParkEdukacja – Wydawnictwo Szkolne PWN, Warszawa – Bielsko-Biała 2009, ISBN 978-83-262-0146-2, Seite 387
- ↑ Krystyna Długosz-Kurczabowa: Słownik etymologiczny języka polskiego. 2. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, ISBN 83-01-14361-4, Seite 478–479
- ↑ Vasmer's Etymological Dictionary: „сын“