adept

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Wechseln zu: Navigation, Suche

adept (Polnisch)[Bearbeiten]

Substantiv, m[Bearbeiten]

Kasus Singular Plural
Nominativ adept adepci
Genitiv adepta adeptów
Dativ adeptowi adeptom
Akkusativ adepta adeptów
Instrumental adeptem adeptami
Lokativ adepcie adeptach
Vokativ adepcie adepci

Worttrennung:

a·dept, Plural: a·dep·ci

Aussprache:

IPA: [ˈadɛpt], Plural: [aˈdɛpʨi]
Hörbeispiele: Lautsprecherbild adept (Info), Plural:

Bedeutungen:

[1] Person, die über geheimes Wissen verfügt, insbesondere über das Herstellen von Gold; Adept, Alchemist, Goldmacher
[2] Person, die Wissen in einem Fachgebiet erwirbt; Adept, Lehrling, Schüler
[3] Philosophie, Religion, Politik: Anhänger einer Lehre, Idee, Weltanschauung; Adept, Schüler, Anhänger

Herkunft:

seit dem 18. bezeugte Entlehnung in der Bedeutung ‚Alchemist, Goldmacher‘ aus dem lateinischen adeptus → la, im neueren Sprachgebrauch unter Einfluss des deutschen Adept und dem französischen adepte → fr[1][2]

Sinnverwandte Wörter:

[1] alchemik, złototwórca
[2] uczeń, praktykant
[3] wyznawca, zwolennik

Weibliche Wortformen:

[1–3] adeptka

Beispiele:

[1]
[2] „Widziałem, że mu to pochlebiało bardzo; po chwili pozbył się swej demokratycznej czujności, gotowej za lada słowem najeżyć pióra na głowie i jął rozpowiadać mi o chorobie matki Anielki z pewnem skwapliwem upodobaniem, jakie okazują zwykle młodzi adepci wiedzy, których zwątpienie nie zdołało jeszcze zaczadzić.“[3]
[2] „Wyliczał, kogo angażował, sama młodzież, adepci i adeptki, pełno sił, zapału i talentu i obiecywał sobie, że ich poprowadzi śladem prawdziwej sztuki, że to będzie prawie szkoła dramatyczna i on będzie ich nauczycielem i ojcem prawdziwym, który stworzy z tych ludzi prawdziwych artystów, godnych teatru i tradycyi jego.“[4]

Charakteristische Wortkombinationen:

[2] adept sztuki lekarskiej; kształcić adeptów, szkolić adeptów

Übersetzungen[Bearbeiten]

Referenzen und weiterführende Informationen:

[2, 3] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „adept
[1–3] Słownik Języka Polskiego – PWN: „adept
[2, 3] Bogusław Dunaj: Nowy słownik języka polskiego. 1. Auflage. Wilga, Warszawa 2005, ISBN 83-7375-343-5, Seite 2.
[2, 3] Stanisław Dubisz: Uniwersalny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–G, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13858-0, Seite 13.
[1–3] Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5, Seite 10.
[2, 3] Mirosław Bańko: Inny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–Ó, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 83-01-12826-7, Seite 6.
[2, 3] Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5, Seite 47.
[2, 3] Mieczysław Szymczak: Słownik języka polskiego. 1., integrierte Auflage. Band 1 A–K, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995, ISBN 83-01-11835-0 (Diese Auflage umfasst die ursprünglich 7. Auflage von 1992 mit dem nun integrierten Supplement von Zygmunt Saloni.), Seite 8.
[2, 3] Mieczysław Szymczak: Słownik języka polskiego. 1. Auflage. Tom pierwszy A–K, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1978, Seite 8.
[2, 3] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „adept
[2, 3] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. 1. Auflage. Tom pierwszy A–Ć, Państwowe Wydawnictwo – Wiedza Powszechna, Warszawa 1958, Seite 23.
[1–3] Jan Karłowicz, Adam Kryśinski, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat), Seite 7.
[1] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat), Seite 6.
[1] Samuel Bogumił Linde: Słownik języka polskiego. Band 1, Teil 1 (Volumen I) A–F, Drukarnia XX. Piiarów, Warszawa 1807, „adept“, Seite 4–5.
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „adept

Quellen:

  1. Andrzej Bańkowski: Etymologiczny słownik języka polskiego. 1. Auflage. 1. Band A – K, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 83-01-13016-4, Seite 4.
  2. Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5, Seite 10.
  3. Henryk Sienkiewicz: Bez dogmatu. 4. Auflage. Tom II (= Pisma Henryka Sienkiewicza Tom XXII), Gebethner i Wolff, Warszawa 1906 (Wikisource), Seite 68.
  4. Władysław Stanisław Reymont: Komedyantka. 2. Auflage. Gebethner i Wolff, Warszawa 1903 (Wikisource), Seite 411.

adept (Tschechisch)[Bearbeiten]

Substantiv, m[Bearbeiten]

Kasus Singular Plural
Nominativ adept adepti
Genitiv adepta adeptů
Dativ adeptovi
adeptu
adeptům
Akkusativ adepta adepty
Vokativ adepte adepti
Lokativ adeptovi
adeptu
adeptech
Instrumental adeptem adepty

Worttrennung:

adept, Plural: adep·ti

Aussprache:

IPA: []
Hörbeispiele:

Bedeutungen:

[1] Person, die Wissen in einem Fachgebiet erwirbt; Adept, Lehrling, Schüler
[2] Philosophie, Religion, Politik: Anhänger einer Lehre, Idee, Weltanschauung; Adept, Schüler, Anhänger

Sinnverwandte Wörter:

[1] začátečník
[2] následovník, přivrženec

Weibliche Wortformen:

[1] adeptka

Beispiele:

[1]

Charakteristische Wortkombinationen:

[1] adept vědy

Übersetzungen[Bearbeiten]

Referenzen und weiterführende Informationen:

[1] Internetová jazyková příručka - Ústav pro jazyk český AV ČR: „adept
[1] Bohuslav Havránek (Herausgeber): Slovník spisovného jazyka českého. Prag 1960–1971: „adept
[1, 2] Oldřich Hujer et al. (Herausgeber): Příruční slovník jazyka českého. Prag 1935–1957: „adept
[1] Uni Leipzig: Wortschatz-Lexikonadept
[1] Jiří Kraus et al.: Nový akademický slovník cizích slov. A–Ž. 1. Auflage. Academia, Praha 2007, ISBN 978-80-200-1351-4 (Nachdruck), Seite 20.