hann
Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Inhaltsverzeichnis |
[Bearbeiten] hann (Färöisch)
[Bearbeiten] Personalpronomen
| Personalpronomen - Persónsfornøvn | |||||
| Einzahl (eintal) | 1. | 2. | 3. m | 3. f | 3. n |
| Nominativ (hvørfall) | eg | tú | hann | hon | tað |
| Akkusativ (hvønnfall) | meg | teg | hana | ||
| Dativ (hvørjumfall) | mær | tær | honum | henni | tí |
| Genitiv (hvørsfall) | mín | tín | hansara | hennara | tess |
| Mehrzahl (fleirtal) | 1. | 2. | 3. m | 3. f | 3. n |
| Nominativ (hvørfall) | vit | tit | teir | tær | tey |
| Akkusativ (hvønnfall) | okkum | tykkum | |||
| Dativ (hvørjumfall) | teimum | ||||
| Genitiv (hvørsfall) | okkara | tykkara | teirra | ||
Aussprache:
- IPA: [hanː], Dativ: [ˈhoːnʊn], Genitiv: [ˈhansaɹa]
Bedeutungen:
- [1] er (Personalpronomen 3. Person Singular Maskulinum)
Herkunft:
Beispiele:
- [1]
[Bearbeiten] Übersetzungen
[Bearbeiten] hann (Isländisch)
[Bearbeiten] Personalpronomen, m
Silbentrennung: hann
| Personalpronomen - Persónufornöfn | |||||
| Einzahl Eintala | 1. Person | 2. Person | 3. Person m | 3. Person f | 3. Person n |
| Nominativ Nefnifall | ég | þú | hann | hún | það |
| Akkusativ Þolfall | mig | þig | hann | hana | það |
| Dativ Þágufall | mér | þér | honum | henni | því |
| Genitiv Eignarfall | mín | þín | hans | hennar | þess |
| Mehrzahl Fleirtala | 1. Person | 2. Person | 3. Person m | 3. Person f | 3. Person n |
| Nominativ Nefnifall | við | þið | þeir | þær | þau |
| Akkusativ Þolfall | okkur | ykkur | þá | þær | þau |
| Dativ Þágufall | okkur | ykkur | þeim | þeim | þeim |
| Genitiv Eignarfall | okkar | ykkar | þeirra | þeirra | þeirra |
Aussprache:
- IPA: [...], Plural: [...]
- Hörbeispiele: —, Plural: —
Bedeutungen:
- [1] er
- [2] ihn
Herkunft:
Synonyme:
- [1]
Gegenwörter:
Beispiele:
[Bearbeiten] Übersetzungen
? Referenzen und weiterführende Informationen:
Ähnliche Wörter:

