hann
Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Inhaltsverzeichnis |
hann (Färöisch) [Bearbeiten]
Personalpronomen [Bearbeiten]
| Personalpronomen - Persónsfornøvn | |||||
| Einzahl (eintal) | 1. | 2. | 3. m | 3. f | 3. n |
| Nominativ (hvørfall) | eg | tú | hann | hon | tað |
| Akkusativ (hvønnfall) | meg | teg | hana | ||
| Dativ (hvørjumfall) | mær | tær | honum | henni | tí |
| Genitiv (hvørsfall) | mín | tín | hansara | hennara | tess |
| Mehrzahl (fleirtal) | 1. | 2. | 3. m | 3. f | 3. n |
| Nominativ (hvørfall) | vit | tit | teir | tær | tey |
| Akkusativ (hvønnfall) | okkum | tykkum | |||
| Dativ (hvørjumfall) | teimum | ||||
| Genitiv (hvørsfall) | okkara | tykkara | teirra | ||
Aussprache:
Bedeutungen:
- [1] er (Personalpronomen 3. Person Singular Maskulinum)
Beispiele:
- [1]
Übersetzungen [Bearbeiten]
hann (Isländisch) [Bearbeiten]
Personalpronomen, m [Bearbeiten]
Worttrennung:
- hann
| Personalpronomen - Persónufornöfn | |||||
| Einzahl Eintala | 1. Person | 2. Person | 3. Person m | 3. Person f | 3. Person n |
| Nominativ Nefnifall | ég | þú | hann | hún | það |
| Akkusativ Þolfall | mig | þig | hann | hana | það |
| Dativ Þágufall | mér | þér | honum | henni | því |
| Genitiv Eignarfall | mín | þín | hans | hennar | þess |
| Mehrzahl Fleirtala | 1. Person | 2. Person | 3. Person m | 3. Person f | 3. Person n |
| Nominativ Nefnifall | við | þið | þeir | þær | þau |
| Akkusativ Þolfall | okkur | ykkur | þá | þær | þau |
| Dativ Þágufall | okkur | ykkur | þeim | þeim | þeim |
| Genitiv Eignarfall | okkar | ykkar | þeirra | þeirra | þeirra |
Aussprache:
- IPA: […], Plural: […]
- Hörbeispiele: —, Plural: —
Bedeutungen:
- [1] er
- [2] ihn
Beispiele:
- [1] Hann fer með flugvél = Er fliegt mit dem Flugzeug