burzyć

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Zur Navigation springen Zur Suche springen

burzyć (Polnisch)[Bearbeiten]

Verb[Bearbeiten]

Aspekt
imperfektiv perfektiv
burzyć zburzyć
wzburzyć
Zeitform Person Wortform
Präsens ja burzę
ty burzysz
on, ona, ono burzy
Imperativ Singular burz
Präteritum on burzył
ona burzyła
oni burzyli
Adverbialpartizip Partizip Aktiv Partizip Passiv
burząc burzący
Alle weiteren Formen: Flexion:burzyć

Worttrennung:

bu·rzyć

Aussprache:

IPA: [ˈbuʒɨt͡ɕ]
Hörbeispiele:

Bedeutungen:

[1] transitiv: (eine Konstruktion) zerstören, abreißen, einreißen, niederreißen
[2] transitiv: etwas in Unordnung bringen; aufwühlen, zerwühlen, stören
[3] transitiv, übertragen: etwas, das als überholt empfunden wird, abschaffen; zerstören

Sinnverwandte Wörter:

[1] niszczyć, niweczyć, roznosić, rozpirać, rozwalać, wyburzać
[2] bałwanić, targać, wburzać
[3] naruszać

Beispiele:

[1]

Übersetzungen[Bearbeiten]

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1–3] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „burzyć
[1–3] Słownik Języka Polskiego – PWN: „burzyć
[1–3] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „burzyć
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „burzyć

Verb, reflexiv[Bearbeiten]

Aspekt
imperfektiv perfektiv
burzyć się wzburzyć się
Zeitform Person Wortform
Präsens ja burzę się
ty burzysz się
on, ona, ono burzy się
Imperativ Singular burz się
Präteritum on burzył się
ona burzyła się
oni burzyli się
Adverbialpartizip Partizip Aktiv Partizip Passiv
burząc się burzący się
Alle weiteren Formen: Flexion:burzyć

Worttrennung:

bu·rzyć się

Aussprache:

IPA: [ˈbuʒɨt͡ɕ‿ɕɛw̃], [ˈbuʒɨt͡ɕ‿ɕɛ]
Hörbeispiele:

Bedeutungen:

[1] reflexiv: in Unordnung geraten; zerwühlt werden, brausen, schäumen
[2] reflexiv, übertragen: von heftigen Emotionen erfasst werden, in Unmut verfallen; sich empören, zürnen, grollen, kochen
[3] reflexiv, übertragen: seinen Unmut gegen jemanden oder etwas äußern; sich auflehnen, sich bäumen
[4] reflexiv: fermentieren, aufschäumen

Sinnverwandte Wörter:

[1] falować, kipieć, kłębić się, kotłować się, pienić się, wzburzać się, wrzeć
[2] gotować się, kipieć, wzburzać się, wrzeć
[3] buntować się
[4] fermentować, musować

Beispiele:

[1] „Roje po pasiekach poczęły się burzyć i huczeć, bydło ryczało po zagrodach.“[1]
[2]

Übersetzungen[Bearbeiten]

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1–3] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „burzyć
[1–4] Słownik Języka Polskiego – PWN: „burzyć
[1–4] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „burzyć
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „burzyć

Quellen:

  1. Henryk Sienkiewicz: Ogniem i mieczem. Powieść z lat dawnych. 7. Auflage. Tom I (= Pisma Henryka Sienkiewicza, Tom VI), Gebethner i Wolff, Warszawa/Kraków 1901 (Erstauflage 1884, Wikisource), Seite 1.