abrys

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Zur Navigation springen Zur Suche springen

abrys (Polnisch)[Bearbeiten]

Substantiv, m[Bearbeiten]

Singular Plural
Nominativ abrys abrysy
Genitiv abrysu abrysów
Dativ abrysowi abrysom
Akkusativ abrys abrysy
Instrumental abrysem abrysami
Lokativ abrysie abrysach
Vokativ abrysie abrysy

Nebenformen:

archaisch: abryss

Worttrennung:

ab·rys, Plural: ab·ry·sy

Aussprache:

IPA: [ˈabrɨs], Plural: [abˈrɨsɨ]
Hörbeispiele: Lautsprecherbild abrys (Info), Plural:

Bedeutungen:

[1] Technik, Kunst: Abriss, Umrisszeichnung, Aufriss, Aufrisszeichnung, Skizze, Plan
[2] veraltet, übertragen: kurze Abhandlung, Abriss, Skizze
[3] veraltet, übertragen: Bild, Vorstellung

Herkunft:

Entlehnung aus dem deutschen Abriss[1]

Sinnverwandte Wörter:

[1] narys, plan, projekt, rysunek, szkic, zarys
[2] rys, szkic, zarys
[3] pojęcie, projekt, wyobrażenie, wzór

Beispiele:

[1] „Gdy przyjść miało do roboty, / Gdy mur nowy mieli stawić / I dawne naprawić rysy, / Skłócili się o abrysy.[2]
Als es zur Arbeit kommen sollte, / Als sie eine neue Mauer errichten sollten / Und die alten Risse reparieren, / Zerstritten sie sich über die Abrisse.
[2]

Charakteristische Wortkombinationen:

[1] zrobić abrys budynku
[2] abrys historii
[3] abrys miłości, abrys szczęścia

Übersetzungen[Bearbeiten]

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5, Seite 17.
[1] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „abrys
[1] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „abrys“.
[1–3] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat), Seite 3.
[1] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat), Seite 5.
[1–3] Samuel Bogumił Linde: Słownik języka polskiego. Band 1, Teil 1 (Volumen I) A–F, Drukarnia XX. Piiarów, Warszawa 1807, „abryss“, Seite 3.
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „abrys

Quellen:

  1. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat), Seite 3.
  2. Wikisource-Quellentext „Julian Ursyn Niemcewicz, Bajki polityczne, Gmach podupadły