aberrare

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Wechseln zu: Navigation, Suche

Inhaltsverzeichnis

[Bearbeiten] aberrare (Italienisch)

[Bearbeiten] Verb

Zeitform Person Wortform
Präsens io aberro
tu aberri
lui, lei, Lei aberra
noi aberriamo
voi aberrate
loro aberrano
Imperfekt io aberravo
Partizip II   aberrato
Konjunktiv II io aberrassi
Imperativ tu aberra
voi aberrate
Hilfsverb   avere
Alle weiteren Formen: aberrare (Konjugation)

Worttrennung:

a·ber·ra·re

Aussprache:

IPA: []
Hörbeispiele: Lautsprecherbild aberrare (Info)

Herkunft:

[1] von lateinisch aberrare → la

Bedeutungen:

[1] intransitiv: abweichen

Beispiele:

[1]

Abgeleitete Begriffe:

[1] aberrante, aberrazione


[Bearbeiten] Übersetzungen

? Referenzen und weiterführende Informationen:

[1] LEO Italienisch-Deutsch, Stichwort: „aberrare



[Bearbeiten] aberrāre (Lateinisch)

[Bearbeiten] Verb

Zeitform Person Wortform
Präsens 1. Person Singular aberrō
2. Person Singular aberrās
3. Person Singular aberrat
1. Person Plural aberrāmus
2. Person Plural aberrātis
3. Person Plural aberrant
Perfekt 1. Person Singular aberrāvī
Imperfekt 1. Person Singular aberrābam
Futur 1. Person Singular aberrābō
PPP aberrātus
Konjunktiv Präsens 1. Person Singular aberrem
Imperativ Singular aberrā
Plural aberrāte
Alle weiteren Formen: aberrare (Konjugation)

Worttrennung:

ab·er·ra·re

Bedeutungen:

[1] räumlich von jemandem/einer Gruppe abkommen: abirren, sich verirren
[2] übertragen: abkommen, abschweifen, abweichen
[3] übertragen: sich zerstreuen, loskommen

Herkunft:

Ableitung zu dem Verb errare → la „irren“ mit dem Präfix ab-

Beispiele:

[1] „Puer inter homines aberravit a patre.“[1]
[1] „dispersi equites per agros quidam aberrarunt decepti clamoribus aliis ex alio exsistentibus loco, pars obuios habuerunt hostes.“[2]
[1] „inde ad Macrin, quam vocant, insulam traiecit, ut praetervehentis classis si quas aberrantes ex agmine naves posset, aut postremum agmen opportune adoriretur.“[3]
[1] „Prodigia eo anno nuntiata: in Crustumino avem sanqualem quam vocant sacrum lapidem rostro cecidisse, bovem in Campania locutam, vaccam aeneam Syracusis ab agresti tauro, qui a pecore aberrasset, initam ac semine adspersam.“[4]
[2] „habet enim quaedam quasi ad commonendum oratorem, quo quidque referat et quo intuens ab eo, quodcumque sibi proposuerit, minus aberret.[5]
[2] „‚Tamen a proposito‘, inquam, ‚aberramus.‘“[6]
[2] „danda igitur opera est, ut etiamsi aberrare ad alia coeperit ad haec revocetur oratio, sed utcumque aderunt neque enim isdem de rebus nec omni tempore nec similiter delectamur.“[7]
[2] „quarum rerum etsi facilis explicatio videtur, tamen animus aberrat a sententia suspensus curis maioribus.“[8]
[2] „sin ea non neglegemus neque tamen ad finem summi boni referemus, non multum ab Erilli levitate aberrabimus:[9]
[3] „Ego hic duo magna συντάγματα absolvi; nullo enim alio modo a miseria quasi aberrare possum.“[10]
[3] „at ego hic scribendo dies totos nihil equidem levor, sed tamen aberro.[11]
[3] „misellus ἀτυχεῖ nam ἐν τοῖς σπουδαίοις, ubi non aberravit eius animus, satis apparet ἡ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ εὐγένεια.“[12]

Abgeleitete Begriffe:

aberratio

[Bearbeiten] Übersetzungen

? Referenzen und weiterführende Informationen:

[1–3] Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch: „aberro“ Band 1, Spalte 15
[1–3] Josef Maria Stowasser, Michael Petschenig, Franz Skutsch: Stowasser. Lateinisch-deutsches Schulwörterbuch. 1994 f. Auflage. Oldenbourg, München 1994, ISBN 3-486-13405-1 Seite 2

Quellen:

  1. Titus Macchius Plauts, Menaechmi, 31
  2. Titus Livius, Ab urbe condita, 31,37,2
  3. Titus Livius, Ab urbe condita, 37,13,1
  4. Titus Livius, Ab urbe condita, 41,13,1–2
  5. Marcus Tullius Cicero, De oratore, 1,145
  6. Marcus Tullius Cicero, De finibus bonorum et malorum, 5,83
  7. Marcus Tullius Cicero, De officiis, 1,135
  8. Marcus Tullius Cicero, In M. Antonium orationes Philippicae, 7,1
  9. Marcus Tullius Cicero, De finibus bonorum et malorum, 4,40
  10. Marcus Tullius Cicero, Epistulae ad Atticum, 12,45,1
  11. Marcus Tullius Cicero, Epistulae ad Atticum, 12,38,1
  12. Gaius Suetonius Tranquillus, De vita Caesarum, Divus Claudius, 4
Meine Werkzeuge
Namensräume

Varianten
Aktionen
Navigation
Mitarbeit
Hilfe
Werkzeuge
In anderen Sprachen