afera

afera (Polnisch)

Substantiv, f

Kasus	Singular	Plural
Nominativ	afera	afery
Genitiv	afery	afer
Dativ	aferze	aferom
Akkusativ	aferę	afery
Instrumental	aferą	aferami
Lokativ	aferze	aferach
Vokativ	afero	afery

Worttrennung:

a·fe·ra, Plural: a·fe·ry

Aussprache:

IPA: [aˈfɛra], Plural: [aˈfɛrɨ]

Hörbeispiele:  afera ^(Info), Plural: —

Bedeutungen:

[1] betrügerisches/unehrliches Unterfangen, das meist gegen das Gesetz verstößt und an dem mehrere Personen beteiligt sind; Affäre, Skandal

[2] umgangssprachlich: aufsehenerregende Begebenheit; Affäre, Skandal, Sensation, Angelegenheit

Herkunft:

Entlehnung aus dem deutschen Affäre

Sinnverwandte Wörter:

[2] awantura, sensacja, scena, skandal, sprawa, zajście

Beispiele:

[1] Minister był zamieszany w aferę łapówkarską.

Der Minister war in die Schmiergeldaffäre verwickelt.

Charakteristische Wortkombinationen:

[1] afera dopingowa, afera gospodarcza, afera korupcyjna, afera łapówkarska, afera polityczna, afera szpiegowska, ciemna afera, niebezpieczna afera; afera z kimś/czymś

[1] ujawnić aferę, wykryć aferę, zatuszować aferę; wdać się w aferę, wmieszać kogoś w aferę, wplątać się/kogoś w aferę, zamieszać się w aferę

[2] afera towarzyska, głośna afera

[2] afera wokół czegoś, wdać się w aferę z kimś

Verkleinerungsformen:

[1, 2] aferka

Wortbildungen:

[1] aferowicz, aferalny

[1, 2] aferowy, aferzysta

Übersetzungen

 

Deutsch: [1] Affäre f, Skandal m, [2] Affäre f, Skandal m, Sensation f, Angelegenheit f

? Referenzen und weiterführende Informationen:

[1, 2] Polnischer Wikipedia-Artikel „afera“

[1, 2] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „afera“

[1, 2] Słownik Języka Polskiego – PWN: „afera“

[1, 2] Słownik Wyrazów Obcych – PWN: „afera“

[1, 2] Lidia Drabik, Elżbieta Sobol: Słownik poprawnej polszczyzny. 6. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, ISBN 978-83-01-14203-2 , Seite 6.

[1, 2] Marek Łaziński: Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9 , Seite 28.

[1, 2] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „afera“

[1, 2] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969)  „afera“

[1, 2] Jan Karłowicz, Adam Kryśinski, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat) , Seite 11.

[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „afera“

Quellen: