akordować

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Zur Navigation springen Zur Suche springen

akordować (Polnisch)[Bearbeiten]

Verb[Bearbeiten]

Aspekt
imperfektiv perfektiv
akordować
Zeitform Person Wortform
Präsens ja akorduję
ty akordujesz
on, ona, ono akorduje
Imperativ Singular akorduj
Präteritum on akordował
ona akordowała
oni akordowali
Adverbialpartizip Partizip Aktiv Partizip Passiv
akordując akordujący
Alle weiteren Formen: Flexion:akordować

Worttrennung:

a·kor·do·wać

Aussprache:

IPA: [akɔrˈdɔvat͡ɕ]
Hörbeispiele:

Bedeutungen:

[1] veraltet, intransitiv: mit jemandem akkordieren, mit jemandem eine Vereinbarung treffen
[2] veraltet, intransitiv, Wirtschaft: sich mit jemandem auf Akkordarbeit einigen
[3] veraltet, intransitiv: mit etwas übereinstimmen, zu etwas passen
[4] archaisch, transitiv, mit Dativ: jemandem etwas zuerkennen, jemandem etwas gewähren, jemandem etwas zuweisen

Synonyme:

[1] ugadzać się, układać się, umawiać się
[3] kwadrować, pasować, zgadzać się
[4] przyznawać, udzielać

Beispiele:

[1]

Übersetzungen[Bearbeiten]

Referenzen und weiterführende Informationen:

[2–4] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat), Seite 18.
[1] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat), Seite 11.
[1] Samuel Bogumił Linde: Słownik języka polskiego. Band 1, Teil 1 (Volumen I) A–F, Drukarnia XX. Piiarów, Warszawa 1807, „akordowac“, Seite 9.
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „akordować