zakon
Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
[Bearbeiten] zakon (Polnisch)
[Bearbeiten] Substantiv, m
| Kasus | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativ | zakon | zakony |
| Genitiv | zakonu | zakonów |
| Dativ | zakonowi | zakonom |
| Akkusativ | zakon | zakony |
| Instrumental | zakonem | zakonami |
| Lokativ | zakonie | zakonach |
| Vokativ | zakonie | zakony |
Silbentrennung:
Aussprache:
- IPA: [ˈzakɔn], Plural: [zaˈkɔnɨ]
- Hörbeispiele: zakon
Bedeutungen:
- [1] Gemeinschaft: Orden [2]
Beispiele:
- [1] Od ilu lat on już jest członkiem tego zakonu? → Seit wie vielen Jahren ist er schon Mitglied in diesem Orden?
Charakteristische Wortkombinationen:
- [1] trzeci zakon, zakon klauzurowy, zakon kontemplacyjny, zakon męski, zakon mieczowy, zakon rycerski, zakon żebraczy, zakon żebrący, zakon żenski
Abgeleitete Begriffe: