catalexis
Erscheinungsbild
catalexis (Latein)
[Bearbeiten]Substantiv, f
[Bearbeiten]| Kasus | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativ | catalēxis | catalēxēs |
| Genitiv | catalēxis | catalēxum |
| Dativ | catalēxī | catalēxibus |
| Akkusativ | catalēxin | catalēxīs |
| Vokativ | catalēxis | catalēxēs |
| Ablativ | catalēxe | catalēxibus |
Worttrennung:
- ca·ta·le·xis, Genitiv: ca·ta·le·xis
Bedeutungen:
- [1] Metrik: Katalexe
Herkunft:
- Entlehnung aus dem altgriechischen κατάληξις (katalēxis☆) → grc[1]
Gegenwörter:
- [1] acatalexis
Beispiele:
- [1] „Cum finis versus consideratur. huius species sunt quattuor, id est catalexis,'acatalexis, brachycatalexis, hypercatalexis. harum ratio talis est: […] catalexis est, cum una syllaba uni cuique metro deesse videtur:“ (Aud. gramm. p. 333)[2]
Übersetzungen
[Bearbeiten]- [1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „catalexis“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 1028.
- [1] Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 3. Band C – Comus, Teubner, Leipzig 1906–1912, ISBN 3-322-00000-1, „catalexis“ Spalte 590.
Quellen:
- ↑ Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 3. Band C – Comus, Teubner, Leipzig 1906–1912, ISBN 3-322-00000-1, „catalexis“ Spalte 590.
- ↑ Heinrich Keil (Herausgeber): Scriptores de orthographia: Terentius Scaurus, Velius Longus, Caper, Agroecius, Cassiodorus, Martyrius, Beda, Albinus (= Grammatici Latini. Vol. VII). B. G. Teubner, Leipzig 1880 (Internet Archive)., Seite 333.