Zum Inhalt springen

certo

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Singular Plural
Maskulinum certo certi
Femininum certa certe

Worttrennung:

Worttrennung fehlt

Aussprache:

IPA: [t͡ʃɛrto], Plural: [t͡ʃɛrti]
Hörbeispiele: Lautsprecherbild certo (Info), Plural:

Bedeutungen:

[1]
[a] sicher, gewiss
[b] zweifellos
[c] überzeugt
[d] wahr
[2] manche
[3] einige, ein paar

Synonyme:

[1a] sicuro
[1b] indubbio
[1c] convinto
[1d] vero
[2] qualche
[3] alquanto

Gegenwörter:

[1a] incerto

Beispiele:

[1]

Übersetzungen

[Bearbeiten]
[1–3] PONS Italienisch-Deutsch, Stichwort: „certo
[1] LEO Italienisch-Deutsch, Stichwort: „certo
Positiv Komparativ Superlativ
certōcertius

Worttrennung:

cer·to, Komparativ: cer·ti·us

Bedeutungen:

[1] ohne Zweifel; sicher, gewiss, sicherlich
[2] als bejahende Antwort; sicher, gewiss, sicherlich
[3] so, dass man sich darauf verlassen kann; fest, sicher

Herkunft:

Ableitung zu dem Adjektiv certus  la mit dem Suffix -o  la[1]

Synonyme:

[1] certe

Beispiele:

[1] „mihi certo nomen Sosiaest.“ (Plaut. Amph. 332)[2]
[1] „Ar. quin exploratum dico et provisum hoc tibi. / He. certon?“ (Plaut. Capt. 664–665)[2]
[1] „certo haec mulier aut insana aut ebria est, Messenio, / quae hominem ignotum compellet me tam familiariter.“ (Plaut. Men. 373–374)[2]
[1] „nunc quidem domi certost.“ (Plaut. Mil. 398)[3]
[1] „certo enim mihi paternae vocis sonitus auris accidit.“ (Plaut. St. 88)[3]
[2] „Men. egon te iussi coquere? Er. certo, tibi et parasito tuo.“ (Plaut. Men. 389)[2]
[2] „Men. liberum ego te iussi abire? Mes. certo.“ (Plaut. Men. 1058)[2]
[2] „Mes. esne tu Syracusanus? Men. certo.“ (Plaut. Men. 1109)[2]
[2] „Tr. an hic Palaestrast, opsecro, eri mei amica? Am. certo.“ (Plaut. Rud. 351)[3]
[3] „unum quidem hercle certo promitto tibi: / lubens accipiam certo, si promiseris.“ (Plaut. St. 480–481)[3]
[3] „ego rus abituram hinc cum tuo me esse certo decrevi patre,“ (Ter. Hec. 586)[4]

Redewendungen:

[1] certo scire

Übersetzungen

[Bearbeiten]
[1, 2] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „1. certo“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 1093.
[1] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „certo
[1–3] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „certo“ Seite 333.

Quellen:

  1. P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „certo“ Seite 333.
  2. 1 2 3 4 5 6 Titus Maccius Plautus: Comoediae. recognovit brevique adnotatione critica instruxit W. M. Lindsay. Nachdruck der 1. Auflage. Tomus I: Amphitruo, Asinaria, Aulularia, Bacchides, Captivi, Casina, Cistellaria, Curculio, Epidicus, Menaechmi, Mercator, Oxford 1936 (Scriptorum Classicorum Bibliotheca Oxoniensis, Digitalisat).
  3. 1 2 3 4 Titus Maccius Plautus: Comoediae. recognovit brevique adnotatione critica instruxit W. M. Lindsay. Nachdruck der 1. Auflage. Tomus II: Miles Gloriosus, Mostellaria, Persa, Poenulus, Pseudolus, Rudens, Stichus, Trinummus, Truculentus, Vidularia, Fragmenta, Oxford 1936 (Scriptorum Classicorum Bibliotheca Oxoniensis, Digitalisat).
  4. Publius Terentius Afer; Robert Kauer, Wallace Martin Lindsay (Herausgeber): Comoediae. supplementa apparatus curavit Otto Skutsch. Nachdruck der erweiterten 1. Auflage. Oxford 1961 (Erstauflage 1958) (Scriptorum Classicorum Bibliotheca Oxoniensis), Seite 257.

Worttrennung:

cer·to

Grammatische Merkmale:

  • 1. Person Singular, Präsens, Indikativ, Aktiv des Verbs certare
certo ist eine flektierte Form von certare.
Alle weiteren Informationen findest du im Haupteintrag certare.
Bitte nimm Ergänzungen deshalb auch nur dort vor.