certo
Erscheinungsbild
certo (Italienisch)
[Bearbeiten]| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Maskulinum | certo | certi |
| Femininum | certa | certe |
Worttrennung:
- Worttrennung fehlt
Aussprache:
- IPA: [t͡ʃɛrto], Plural: [t͡ʃɛrti]
- Hörbeispiele:
certo (Info), Plural: —
Bedeutungen:
Synonyme:
Gegenwörter:
- [1a] incerto
Beispiele:
- [1]
Übersetzungen
[Bearbeiten]certo (Latein)
[Bearbeiten]| Positiv | Komparativ | Superlativ |
|---|---|---|
| certō | certius | — |
Worttrennung:
- cer·to, Komparativ: cer·ti·us
Bedeutungen:
- [1] ohne Zweifel; sicher, gewiss, sicherlich
- [2] als bejahende Antwort; sicher, gewiss, sicherlich
- [3] so, dass man sich darauf verlassen kann; fest, sicher
Herkunft:
Synonyme:
- [1] certe
Beispiele:
- [1] „mihi certo nomen Sosiaest.“ (Plaut. Amph. 332)[2]
- [1] „Ar. quin exploratum dico et provisum hoc tibi. / He. certon?“ (Plaut. Capt. 664–665)[2]
- [1] „certo haec mulier aut insana aut ebria est, Messenio, / quae hominem ignotum compellet me tam familiariter.“ (Plaut. Men. 373–374)[2]
- [1] „nunc quidem domi certost.“ (Plaut. Mil. 398)[3]
- [1] „certo enim mihi paternae vocis sonitus auris accidit.“ (Plaut. St. 88)[3]
- [2] „Men. egon te iussi coquere? Er. certo, tibi et parasito tuo.“ (Plaut. Men. 389)[2]
- [2] „Men. liberum ego te iussi abire? Mes. certo.“ (Plaut. Men. 1058)[2]
- [2] „Mes. esne tu Syracusanus? Men. certo.“ (Plaut. Men. 1109)[2]
- [2] „Tr. an hic Palaestrast, opsecro, eri mei amica? Am. certo.“ (Plaut. Rud. 351)[3]
- [3] „unum quidem hercle certo promitto tibi: / lubens accipiam certo, si promiseris.“ (Plaut. St. 480–481)[3]
- [3] „ego rus abituram hinc cum tuo me esse certo decrevi patre,“ (Ter. Hec. 586)[4]
Redewendungen:
- [1] certo scire
Übersetzungen
[Bearbeiten] [1] ohne Zweifel
[2] als bejahende Antwort
- [1, 2] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „1. certo“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 1093.
- [1] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „certo“
- [1–3] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „certo“ Seite 333.
Quellen:
- ↑ P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „certo“ Seite 333.
- 1 2 3 4 5 6 Titus Maccius Plautus: Comoediae. recognovit brevique adnotatione critica instruxit W. M. Lindsay. Nachdruck der 1. Auflage. Tomus I: Amphitruo, Asinaria, Aulularia, Bacchides, Captivi, Casina, Cistellaria, Curculio, Epidicus, Menaechmi, Mercator, Oxford 1936 (Scriptorum Classicorum Bibliotheca Oxoniensis, Digitalisat).
- 1 2 3 4 Titus Maccius Plautus: Comoediae. recognovit brevique adnotatione critica instruxit W. M. Lindsay. Nachdruck der 1. Auflage. Tomus II: Miles Gloriosus, Mostellaria, Persa, Poenulus, Pseudolus, Rudens, Stichus, Trinummus, Truculentus, Vidularia, Fragmenta, Oxford 1936 (Scriptorum Classicorum Bibliotheca Oxoniensis, Digitalisat).
- ↑ Publius Terentius Afer; Robert Kauer, Wallace Martin Lindsay (Herausgeber): Comoediae. supplementa apparatus curavit Otto Skutsch. Nachdruck der erweiterten 1. Auflage. Oxford 1961 (Erstauflage 1958) (Scriptorum Classicorum Bibliotheca Oxoniensis), Seite 257.
Worttrennung:
- cer·to
Grammatische Merkmale:
- 1. Person Singular, Präsens, Indikativ, Aktiv des Verbs certare