adiafora

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Zur Navigation springen Zur Suche springen

adiafora (Polnisch)[Bearbeiten]

Substantiv, f[Bearbeiten]

Singular Plural
Nominativ adiafora adiafory
Genitiv adiafory adiafor
Dativ adiaforze adiaforom
Akkusativ adiaforę adiafory
Instrumental adiaforą adiaforami
Lokativ adiaforze adiaforach
Vokativ adiaforo adiafory

Nebenformen:

archaisch: adyjafora

Worttrennung:

a·dia·fo·ra, Plural: a·dia·fo·ry

Aussprache:

IPA: [adjaˈfɔra], Plural: [adjaˈfɔrɨ]
Hörbeispiele: Lautsprecherbild adiafora (Info), Plural:

Bedeutungen:

[1] Philosophie: Adiaphoron (meist im Plural: Adiaphora)

Herkunft:

Entlehnung aus dem altgriechischen ἀδιάφορα (adiaphora) → grc[1]

Beispiele:

[1]

Übersetzungen[Bearbeiten]

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Polnischer Wikipedia-Artikel „adiafora
[1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „adiafora
[1] Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5, Seite 10.
[1] Stanisław Dubisz: Uniwersalny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–G, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13858-0, Seite 13.
[1] Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5, Seite 49.
[1] Mieczysław Szymczak: Słownik języka polskiego. 1., integrierte Auflage. Band 1 A–K, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995, ISBN 83-01-11835-0 (Diese Auflage umfasst die ursprünglich 7. Auflage von 1992 mit dem nun integrierten Supplement von Zygmunt Saloni.), Seite 8.
[1] Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk (Herausgeber): Słownik polszczyzny XVI wieku. Tom I: A–Bany, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Wrocław/Warszawa/Kraków 1966 (Digitalisat), „adyjafora“ Seite 88–89.
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „adiafora

Quellen:

  1. Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5, Seite 10.
Ähnliche Wörter:
anafora