ancilla
Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
[Bearbeiten] ancilla (Lateinisch)
[Bearbeiten] Substantiv, f
| Kasus | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativ | ancilla | ancillae |
| Genitiv | ancillae | ancillārum |
| Dativ | ancillae | ancillīs |
| Akkusativ | ancillam | ancillās |
| Vokativ | ancilla | ancillae |
| Ablativ | ancillā | ancillīs |
Worttrennung:
- an·cil·la , Plural: an·cil·lae
Aussprache:
- IPA: […], Plural: […]
- Hörbeispiele:
ancilla (klassisches Latein) (Info), Plural: —
Bedeutungen:
Herkunft:
Synonyme:
- [1] serva
Beispiele:
- [1] „An, partus ancillae sitne in fructu habendus, disseretur inter principes civitatis,“[3]
Verkleinerungsformen:
- [1] ancillula
Abgeleitete Begriffe:
[Bearbeiten] Übersetzungen
? Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch: „ancilla“
- [1] Josef Maria Stowasser, Michael Petschenig, Franz Skutsch: Stowasser. Lateinisch-deutsches Schulwörterbuch. 1994 f. Auflage. Oldenbourg, München 1994, ISBN 3-486-13405-1 Seite 35
Quellen:
- ↑ Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch: „ancilla“
- ↑ Josef Maria Stowasser, Michael Petschenig, Franz Skutsch: Stowasser. Lateinisch-deutsches Schulwörterbuch. 1994 f. Auflage. Oldenbourg, München 1994, ISBN 3-486-13405-1 Seite 35
- ↑ Marcus Tullius Cicero, De finibus bonorum et malorum, Liber I, 12