amicula

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Wechseln zu: Navigation, Suche

Inhaltsverzeichnis

amīcula (Lateinisch)[Bearbeiten]

Substantiv, f[Bearbeiten]

Kasus Singular Plural
Nominativ amīcula amīculae
Genitiv amīculae amīculārum
Dativ amīculae amīculīs
Akkusativ amīculam amīculās
Vokativ amīcula amīculae
Ablativ amīculā amīculīs

Worttrennung:

a·mi·cu·la, Plural: a·mi·cu·lae

Aussprache:

IPA: [], Plural: []
Hörbeispiele: —, Plural:

Bedeutungen:

[1] Freundin, Liebchen, Geliebte

Herkunft:

Diminutiv zu amica → la[1]

Männliche Wortformen:

[1] amiculus

Beispiele:

[1] „re, si quando quid tamquam aliqua fabella narratur, ut olim tu, Crasse, in Memmium: comedisse eum lacertum Largi, cum esset cum eo Tarracinae de amicula rixatus.“[2]
[1] „miserat etiam epistulas Romam ad amiculam quandam“[3]
[1] „quotiens uxoris vel amiculae collum exoscularetur, addebat: tam bona cervix simul ac iussero demetur.“[4]

Übersetzungen[Bearbeiten]

? Referenzen und weiterführende Informationen:

[1] Lateinischer Wikipedia-Artikel „amicula
[1] Georges2004Wiktionary:Literaturliste Band 1, Spalte 380
[1] Josef Maria Stowasser, Michael Petschenig, Franz Skutsch: Stowasser. Lateinisch-deutsches Schulwörterbuch. 1994 f. Auflage. Oldenbourg, München 1994, ISBN 3-486-13405-1 Seite 32


amicula (Lateinisch)[Bearbeiten]

Deklinierte Form[Bearbeiten]

Worttrennung:

a·mi·cu·la

Aussprache:

IPA: []
Hörbeispiele: —

Grammatische Merkmale:

  • Nominativ Plural des Substantivs amiculum
  • Akkusativ Plural des Substantivs amiculum
amicula ist eine flektierte Form von amiculum.
Alle weiteren Informationen zu diesem Wort findest du im Eintrag „amiculum“.
Bitte nimm Ergänzungen deshalb auch nur dort vor.


Quellen:

  1. Georges2004Wiktionary:Literaturliste Band 1, Spalte 380
  2. Marcus Tullius Cicero, De oratore, 2, 240
  3. Gaius Plinius Caecilius Secundus, Epistulae, 3, 9, 13
  4. Gaius Suetonius Tranquillus, De vita Caesarum, Caligula, 33