quintus
Erscheinungsbild
quintus (Latein)
[Bearbeiten]| << IV | 5 | VI >> | |
|---|---|---|---|
| Kardinalzahl: | quinque | ||
| Ordnungszahl: | quintus | ||
| Iterativzahl: | quinquies | ||
| Multiplikativzahl: | quinquiplex | ||
| Distributivzahl: | quini | ||
| Alle weiteren Formen: Flexion: quintus | |||
Nebenformen:
Worttrennung:
- quin·tus
Aussprache:
- Vokallänge: quīntus
Bedeutungen:
- [1] Ordnungszahl zu 5: der Fünfte, die Fünfte, das Fünfte
Herkunft:
Beispiele:
- [1] „praedium quod primum siet, si me rogabis, sic dicam: de omnibus agris optimoque loco iugera agri centum, vinea est prima, vel si vino multo est; secundo loco hortus irriguus; tertio salictum; quarto oletum; quinto pratum; sexto campus frumentarius; septimo silva caedua; octavo arbustum; nono glandaria silva.“ (Cato agr. 1,7)[2]
- [1] „et factum est vespere et mane dies quintus“ (Vulg. Gen. 1,23)[3]
- „Es wurde Abend und es wurde Morgen: fünfter Tag.“[4]
Wortbildungen:
Übersetzungen
[Bearbeiten] [*] Übersetzungen umgeleitet
|
Für [1] siehe Übersetzungen zu fünfte |
- [1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „1. quintus“ (Zeno.org), Band II, Sp. 2171.
- [1] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „quintus“
- [1] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 2: M–Z, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „quintus¹“ Seite 1715.
Quellen:
- ↑ Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „quintus 1.“ (Zeno.org)
- ↑ Marcus Porcius Cato; Antonius Mazzarino (Herausgeber): De agri cultura. Ad fidem Florentini codicis deperditi. 2. Auflage. BSB B. G. Teubner Verlagsgesellschaft, Leipzig 1982 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana), Seite 8.
- ↑ Robert Weber, Roger Gryson (Herausgeber): Biblia Sacra Vulgata. 5. Auflage. Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart 2007, Genesis Kapitel 1, Vers 23 VUL
- ↑ Bibel: Genesis Kapitel 1, Vers 23 EU
