Zum Inhalt springen

fatum

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Kasus Singular Plural
Nominativ fātum fāta
Genitiv fātī fātōrum
Dativ fātō fātīs
Akkusativ fātum fāta
Vokativ fātum fāta
Ablativ fātō fātīs

Worttrennung:

fa·tum, Genitiv: fa·ti

Bedeutungen:

[1] klassischlateinisch: der Götterspruch
[2] klassischlateinisch: die Weissagung
[3] klassischlateinisch: die Weltordnung
[4] klassischlateinisch: das Schicksal
[5] klassischlateinisch: das Verhängnis

Herkunft:

zu fari  la[1]

Synonyme:

[2, 4] fatus

Beispiele:

[1]

Wortbildungen:

Fata, fatalis

Übersetzungen

[Bearbeiten]
[1–5] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „fatum“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 2700–2701
[1–5] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „fatum
[4] dict.cc Latein–Deutsch, Stichwort: „fatum
[2, 4–5] Albert Martin Latein-Deutsch, Stichwort: „fatum

Quellen:

  1. PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „fatum