absentować

absentować (Polnisch)

Verb

Aspekt
imperfektiv		perfektiv
absentować się		—
Zeitform	Person	Wortform
Präsens	ja	absentuję się
	ty	absentujesz się
	on, ona, ono	absentuje się
Imperativ	Singular	absentuj się
Präteritum	on	absentował się
	ona	absentowała się
	oni	absentowali się
Adverbialpartizip	Partizip Aktiv	Partizip Passiv
absentując się	absentujący się	—
Alle weiteren Formen: absentować (Konjugation)

Worttrennung:

ab·sen·to·wać się

Aussprache:

IPA: [apsɛnˈtɔvaʨ‿ɕɛ(w̃)]

Hörbeispiele: —

Bedeutungen:

[1] reflexiv, veraltet: abwesend/absent sein, sich absentieren, sich entfernen

Herkunft:

Entlehnung aus dem französischen s’absenter ^→ fr

Beispiele:

[1]

Übersetzungen

 

Deutsch: [1] abwesend/absent sein, sich absentieren, sich entfernen

? Referenzen und weiterführende Informationen:

[1] Słownik Wyrazów Obcych – PWN: „absentować“

[1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „absentować“

[1] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969)  „absentować się“.

[1] Jan Karłowicz, Adam Kryśinski, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat) , Seite 4.

[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „absentować“

Quellen:

Ähnliche Wörter: