abnutare
Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
abnūtāre (Lateinisch)[Bearbeiten]
Verb[Bearbeiten]
| Zeitform | Person | Wortform |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person Singular | abnūtō |
| 2. Person Singular | abnūtās | |
| 3. Person Singular | abnūtat | |
| 1. Person Plural | abnūtāmus | |
| 2. Person Plural | abnūtātis | |
| 3. Person Plural | abnūtant | |
| Perfekt | 1. Person Singular | abnūtāvī |
| Imperfekt | 1. Person Singular | abnūtābam |
| Futur | 1. Person Singular | abnūtābō |
| PPP | abnūtātus | |
| Konjunktiv Präsens | 1. Person Singular | abnūtem |
| Imperativ | Singular | abnūtā |
| Plural | abnūtāte | |
| Alle weiteren Formen: abnutare (Konjugation) | ||
Worttrennung:
- ab·nu·ta·re
Aussprache:
- IPA: […], Plural: […]
- Hörbeispiele: —, Plural: —
Bedeutungen:
- [1] heftig abwinken, heftig ablehnen
Herkunft:
- Intensivum von lateinisch abnuere "abwinken".