abiudykacja

abiudykacja (Polnisch)

Substantiv, f

Kasus	Singular	Plural
Nominativ	abiudykacja	abiudykacje
Genitiv	abiudykacji	abiudykacji
Dativ	abiudykacji	abiudykacjom
Akkusativ	abiudykację	abiudykacje
Instrumental	abiudykacją	abiudykacjami
Lokativ	abiudykacji	abiudykacjach
Vokativ	abiudykacjo	abiudykacje

Worttrennung:

ab·iu·dy·ka·cja, Plural: ab·iu·dy·ka·cje

Aussprache:

IPA: [abjudɨˈkaʦja], Plural: [abjudɨˈkaʦjɛ]

Hörbeispiele:  abiudykacja ^(Info), Plural: —

Bedeutungen:

[1] Recht: Abjudikation, gerichtliche Aberkennung

Herkunft:

Entlehnung aus dem spätlateinischen abiudicatio ^→ la

Oberbegriffe:

[1] nieuznanie, odmowa

Beispiele:

[1]

Charakteristische Wortkombinationen:

[1] sąd

Übersetzungen

 

Deutsch: [1] Abjudikation f, Aberkennung f

? Referenzen und weiterführende Informationen:

[1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „abiudykacja“

[1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „abiudykacja“

[1] Słownik Wyrazów Obcych – PWN: „abiudykacja“

[1] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969)  „abiudykacja“

[1] Jan Karłowicz, Adam Kryśinski, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat) , Seite 2.

[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „abiudykacja“

Quellen:

Ähnliche Wörter:

abdykacja, abdukcja