ofiarować

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Zur Navigation springen Zur Suche springen

ofiarować (Polnisch)[Bearbeiten]

Verb[Bearbeiten]

Aspekt
imperfektiv perfektiv
ofiarowywać
ofiarować
ofiarować
Zeitform Person Wortform
Präsens ja ofiaruję
ty ofiarujesz
on, ona, ono ofiaruje
Imperativ Singular ofiaruj
Präteritum on ofiarował
ona ofiarowała
oni ofiarowali
Adverbialpartizip Partizip Aktiv Partizip Passiv
ofiarując ofiarujący ofiarowany
Alle weiteren Formen: Flexion:ofiarować

Anmerkung zum Aspekt:

Das Verb ofiarować wird meist perfektiv gebraucht.[1]

Worttrennung:

o·fia·ro·wać

Aussprache:

IPA: [ɔfʲaˈrɔvat͡ɕ]
Hörbeispiele:

Bedeutungen:

[1] transitiv: jemandem etwas uneigennützig geben; darbringen, darreichen
[2] transitiv, Religion: opfern, weihen
[3] transitiv: anbieten, offerieren

Sinnverwandte Wörter:

[1] podarować
[3] zaofiarować, zaproponować

Beispiele:

[1]
[2] „Jak mnie dziecko do zdrowia powróciłaś cudem, / (Gdy od płaczącéj matki, pod Twoję opiekę / Ofiarowany, martwą podniosłem powiekę; / I zaraz mogłem pieszo, do Twych świątyń progu / Iść za wrócone życie podziękować Bogu;) / Tak nas powrócisz cudem na Ojczyzny łono.“[2]

Charakteristische Wortkombinationen:

[3] ofiarować pomoc, ofiarować przyjaźń

Wortbildungen:

ofiarowanie

Übersetzungen[Bearbeiten]

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1–3] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „ofiarować
[1–3] Słownik Języka Polskiego – PWN: „ofiarować
[1–3] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „ofiarować
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „ofiarować

Quellen:

  1. Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „ofiarować
  2. Adam Mickiewicz: Pan Tadeusz. Czyli ostatni zajazd na Litwie. Historja szlachecka z r. 1811 i 1812, we dwunastu księgach, wierszem. Alexander Jełowicki, Paris 1834 (Wikisource), Seite 8.