Zum Inhalt springen

fortitudo

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch

fortitudo (Latein)

[Bearbeiten]
Kasus Singular Plural
Nominativ fortitūdō fortitūdinēs
Genitiv fortitūdinis fortitūdinum
Dativ fortitūdinī fortitūdinibus
Akkusativ fortitūdinem fortitūdinēs
Vokativ fortitūdō fortitūdinēs
Ablativ fortitūdine fortitūdinibus

Worttrennung:

for·ti·tu·do, Genitiv: for·ti·tu·di·nis

Bedeutungen:

[1] klassischlateinisch: körperliche Stärke
[2] klassischlateinisch: die Tapferkeit, die Unerschrockenheit, der Mut

Herkunft:

Ableitung zu dem Adjektiv fortis  la mit dem Suffix -tudo  la[1]

Sinnverwandte Wörter:

[2] Kardinaltugenden: prudentia, iustitia, temperantia

Oberbegriffe:

[2] virtus

Beispiele:

[1]
[2] „pro multitudine autem hominum et pro gloria belli atque fortitudinis angustos se fines habere arbitrabantur, qui in longitudinem milia passuum CCXL, in latitudinem CLXXX patebant.“ (Caes. Gall. 1,2,5)[2]

Übersetzungen

[Bearbeiten]
[1, 2] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „fortitudo“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 2824.
[1, 2] Josef Maria Stowasser, Michael Petschenig, Franz Skutsch: Stowasser. Lateinisch-deutsches Schulwörterbuch. Oldenbourg, München 1994, ISBN 3-486-13405-1
[1, 2] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „fortitudo“ Seite 798.

Quellen:

  1. P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „fortitudo“ Seite 798.
  2. Gaius Iulius Caesar: Bellum Gallicum. In: Wolfgang Hering (Herausgeber): Commentarii. stereotype 1. Auflage. Vol. I, Walter de Gruyter, Berlin/New York 2008, ISBN 978-3-598-71127-5 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana, Erstauflage 1987), Seite 2.