aloes

aloes (Polnisch)

Substantiv, m

	Singular	Plural
Nominativ	aloes	aloesy
Genitiv	aloesa	aloesów
Dativ	aloesowi	aloesom
Akkusativ	aloes	aloesy
Instrumental	aloesem	aloesami
Lokativ	aloesie	aloesach
Vokativ	aloesie	aloesy

Anmerkung:

Das Substantiv aloes wurde bis in 16. Jahrhundert als Femininum verwendet.^[1]^[2]

Nebenformen:

archaisch: aloa, aloe

Worttrennung:

a·lo·es, Plural: a·lo·e·sy

Aussprache:

IPA: [aˈlɔ.ɛs], Plural: [alɔˈɛsɨ]

Hörbeispiele:

aloes^(Info)

Bedeutungen:

[1] Botanik: Aloe (Aloe)

[2] Saft von einigen Aloearten; Aloe

Oberbegriffe:

[1] roślina

[2] sok

Unterbegriffe:

[1] aloes zwyczajny

Beispiele:

[1] „Pan Tadeusz kręcił się nudząc niepomału / Długą rozmową, w któréj niemogł brać udziału; / Aż gdy zaczęto sławić cudzoziemskie gaje, / I wyliczać s kolei wszystkich drzew rodzaje: / Pomarańcze, cyprysy, oliwki, migdały, / Kaktusy, aloesy, mahonie, sandały, / Cytryny, bluszcz, orzechy włoskie, nawet figi, / Wysławiając ich kształty, kwiaty i łodygi, / Tadeusz nieprzestawał dąsać się i zżymać, / Nakoniec niemógł dłużéj od gniewu wytrzymać.“^[3]

[2]

Wortbildungen:

[1] aloesowy

Übersetzungen

[1] Botanik: Aloe (Aloe)

Deutsch: Aloe f

[2] Saft von einigen Aloearten

Deutsch: Aloe f

Referenzen und weiterführende Informationen:

[1] Polnischer Wikipedia-Artikel „aloes“

[1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „aloes“

[1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „aloes“

[1] Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5, Seite 45.

[1] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „aloes“

[1] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „aloes“

[1] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat), Seite 26.

[1, 2] Samuel Bogumił Linde: Słownik języka polskiego. Band 1, Teil 1 (Volumen I) A–F, Drukarnia XX. Piiarów, Warszawa 1807, „aloe, aloes, alona“, Seite 13.

[1, 2] Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk (Herausgeber): Słownik polszczyzny XVI wieku. Tom I: A–Bany, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Wrocław/Warszawa/Kraków 1966 (Digitalisat), Seite 145.

[1] Polska Akademia Nauk (Herausgeber): Słownik staropolski. Tom I, Zeszyt 1: A–Ażeć, Warszawa 1953 (Digitalisat), Seite 33.

[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „aloes“

Quellen:

↑ Polska Akademia Nauk (Herausgeber): Słownik staropolski. Tom I, Zeszyt 1: A–Ażeć, Warszawa 1953 (Digitalisat) , Seite 33.
↑ Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk (Herausgeber): Słownik polszczyzny XVI wieku. Tom I: A–Bany, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Wrocław/Warszawa/Kraków 1966 (Digitalisat) , Seite 145.
↑ Adam Mickiewicz: Pan Tadeusz. Czyli ostatni zajazd na Litwie. Historja szlachecka z r. 1811 i 1812, we dwunastu księgach, wierszem. Tom pierwszy, Alexander Jełowicki, Paris 1834 (Wikisource) , Seite 129–130.

[1] Polska Akademia Nauk (Herausgeber): Słownik staropolski. Tom I, Zeszyt 1: A–Ażeć, Warszawa 1953 (Digitalisat) , Seite 33.

[2] Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk (Herausgeber): Słownik polszczyzny XVI wieku. Tom I: A–Bany, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Wrocław/Warszawa/Kraków 1966 (Digitalisat) , Seite 145.

[3] Adam Mickiewicz: Pan Tadeusz. Czyli ostatni zajazd na Litwie. Historja szlachecka z r. 1811 i 1812, we dwunastu księgach, wierszem. Tom pierwszy, Alexander Jełowicki, Paris 1834 (Wikisource) , Seite 129–130.

[1]

[2]

[3]