aktuariusz

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Wechseln zu: Navigation, Suche

aktuariusz (Polnisch)[Bearbeiten]

Substantiv, m[Bearbeiten]

Kasus Singular Plural
Nominativ aktuariusz aktuariusze
Genitiv aktuariusza aktuariuszy
aktuariuszów
Dativ aktuariuszowi aktuariuszom
Akkusativ aktuariusza aktuariuszy
aktuariuszów
Instrumental aktuariuszem aktuariuszami
Lokativ aktuariuszu aktuariuszach
Vokativ aktuariuszu aktuariusze

Nicht mehr gültige Schreibweisen:

aktuarjusz

Worttrennung:

ak·tu·a·riusz, Plural: ak·tu·a·riu·sze

Aussprache:

IPA: [aktuˈarɨjuʃ], Plural: [aktuarɨˈjuʃɛ]
Hörbeispiele:

Bedeutungen:

[1] veraltet, Recht: Aktuarius, Aktuar, Gerichtsschreiber
[2] Versicherungswesen: Aktuar

Herkunft:

seit 1594[1] bezeugte Entlehnung aus dem lateinischen actuarius → la,[2] wobei die Bedeutung im Versicherungswesen eine Lehnbedeutung aus dem englischen actuary → en ist[3]

Synonyme:

[1] pisarz sądowy

Weibliche Wortformen:

[2] aktuariuszka

Oberbegriffe:

[1] pracownik

Beispiele:

[1]

Wortbildungen:

[2] aktuariuszka

Übersetzungen[Bearbeiten]

Referenzen und weiterführende Informationen:

[2] Polnischer Wikipedia-Artikel „aktuariusz
[2] Słownik Języka Polskiego – PWN: „aktuariusz
[2] Stanisław Dubisz: Uniwersalny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–G, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13858-0, Seite 40.
[2] Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5, Seite 32.
[1, 2] Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5, Seite 173.
[1] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „aktuariusz
[1] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „aktuariusz“
[1] Jan Karłowicz, Adam Kryśinski, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat), „aktuarjusz“ Seite 20.
[1] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat), „aktuarjusz“ Seite 12.
[1] Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk (Herausgeber): Słownik polszczyzny XVI wieku. Tom I: A–Bany, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Wrocław/Warszawa/Kraków 1966 (Digitalisat), „aktuaryjusz“ Seite 98.
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „aktuariusz

Quellen:

  1. Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk (Herausgeber): Słownik polszczyzny XVI wieku. Tom I: A–Bany, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Wrocław/Warszawa/Kraków 1966 (Digitalisat), „aktuaryjusz“ Seite 98.
  2. Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5, Seite 173.
  3. Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5, Seite 32.