adular

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Zur Navigation springen Zur Suche springen

adular (Polnisch)[Bearbeiten]

Substantiv, m[Bearbeiten]

Singular Plural
Nominativ adular adulary
Genitiv adularu adularów
Dativ adularowi adularom
Akkusativ adular adulary
Instrumental adularem adularami
Lokativ adularze adularach
Vokativ adularze adulary

Worttrennung:

a·du·lar, Plural: a·du·la·ry

Aussprache:

IPA: [aˈdular], Plural: [aduˈlarɨ]
Hörbeispiele: —, Plural:

Bedeutungen:

[1] Geologie, speziell Mineralogie: Adular

Herkunft:

Entlehnung aus dem deutschen Adular[1]

Oberbegriffe:

[1] ortoklaz, minerał

Beispiele:

[1]

Übersetzungen[Bearbeiten]

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Polnischer Wikipedia-Artikel „adular
[1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „adular
[1] Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5, Seite 68.
[1] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „adular
[1] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „adular“
[1] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat), Seite 10.
[1] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat), „adutar“ [sic!] Seite 7.
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „adular

Quellen:

  1. Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „adular