ἵππος

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Wechseln zu: Navigation, Suche

ἵππος (Altgriechisch)[Bearbeiten]

Substantiv, m[Bearbeiten]

Singular Plural
Nominativ ὁ ἵππος οἱ ἵπποι
Genitiv τοῦ ἵππου τῶν ἵππων
Dativ τῷ ἵππῳ τοῖς ἵπποις
Akkusativ τὸν ἵππον τοὺς ἵππους
Vokativ (ὦ) ἵππε (ὦ) ἵπποι

Worttrennung:

ἵπ·πος, Plural: ἵπ·ποι

Umschrift:

hippos, Plural: hippoi

Aussprache:

IPA: []
Hörbeispiele:

Bedeutungen:

[1] Zoologie: Pferd, Ross

Oberbegriffe:

[1] θήρ

Beispiele:

[1]

Wortbildungen:

ἅμιππος, ἀμφιπποτοξόται, ἀνθιππασία, ἄνιππος, ἀφιππεία, ἀφιππία, ἀφιπποτοξότης, ἄφιππος, δαμάσιππος, δάμνιππος, διιππασίαι, διώξιππος, δυσίππαστος, δύσιππος, ἐλάσιππος, ἑξάιππος, ἕξιππος, εὔιππος, ἐφιππαρχία, ἐφίππιος, ἐφιπποτοξότης, ἔφιππος, ζευγίππης, ἡμίιππος, ἱππάργεται, ἵππαγρος, ἱππαγωγός, ἱππάετος, ἱππαιχμία, ἵππαιχμος, ἱππάκη, ἱππάκης, ἱππακοντιστής, ἱππαλεκτρύων, ἱππαλέος, ἱππάνθρωπος, ἱππαπαί,ἱππάριον, ἱππαρμοστής, ἱππάρχης, ἱππαρχία, ἱππαρχικός, ἵππαρχος, ἱππάς, ἱππασία, ἱππάσιμος, ἵππασμα, ἱππαστήρ, ἱππαστής, ἱππαστί, ἱππαστικός, ἱππάφεσις, ἱππεία, ἵππειος,ἱππελάτειρα, ἱππελάτης, ἱππέλαφος, ἱππεραστής, ἵππερος, ἵππευμα, ἱππεύς, ἱππεύσιμος, ἱππευτήρ, ἱππευτής, ἱππηγέτης, ἱππηγός, ἱππηλάσιον, ἱππηλάτα, ἱππηλάτης, ἱππημολγία, ἱππημολγός, ἱππιάναξ, ἱππιατρεία, ἱππιατρία, ἱππιατρικός, ἱππίατρος, ἱππικόν, ἱππικός, ἵππιος, ἱππιοχαίτης, ἱππιοχάρμης, ἱππίσκος, ἱπποβάμων, ἱπποβάτης, ἱπποβοσκός, ἱπποβότης, ἱππόβοτος, ἱπποβουκόλος, ἱππόβροτος, ἱππόβρωτος, ἱππογέρανος, ἱππόγλωσσος, ἱππογνώμων, ἱππόγυτος, ἱπποδαμαστής, ἱππόδαμος, ἱππόδεσμα, ἱπποδέτης, ἱπποδιώκτης, ἱπποδότης, ἱπποδρομία, ἱπποδρομικός, ἱπποδρόμιον, ἱπποδρόμιος, ἱππόδρομος, ἱπποδρόμος, ἱπποζώνη, ἱππόθεν, ἱπποθήλης, ἱππόθοος, ἱπποθόρος, ἱπποίατρος, ἱπποκάνθαρος, ἱπποκέλευθος, ἱπποκεναύρειος, ἱπποκένταυρος, ἱπποκέντωρ, ἱπποκόμος, ἱππόκομος, ἱπποκόρυθος, ἱπποκορυστής, ἱπποκούριος, ἱπποκρατία, ἱππόκρημνος, ἱππόκροτος, ἱππολάπαθον, ἱππολειχήν, ἱππολέτης, ἱππολεχής, ἱππολοφία, ἱππόλοφος, ἱππόλυτος, ἱππομανές, ἱππομανής, ἱππομανία, ἱππομαχία, ἱππομάχος, ἱππόμητις, ἱππομιγής, ἱππομολγία, ἱππομολγός, ἱππόμπρφος, ἱππομύρμηξ, ἱππονομεύς, ἱππόνομος, ἱππονόμος, ἱππονώμας, ἱππόνωμος, ἱπποπέδη, ἱπποπείρης, ἱπποπῆραι, ἱπποποίητος, ἱπποπόλος, ἱππόπορνος, ἱπποπόταμος, ἱπποπώλης, ἱπποσείρης, ἱπποσόας, κάλλιππος, κρατήσιππος, κρύψιππος, κρήσιππος, λεύκιππος, μελάνιππος, μίσιππος, μόνιππος, πάριππος, πλάξιππος, πλήξιππος, πολυϊππία, πολύϊππος, ταράξιππος, ταχύιππος, τέθριππον, τέθριππος, τρίιππον, τρίιππος, τρυσίππιον, φιλιππία, φίλιππος,

Übersetzungen[Bearbeiten]

Referenzen und weiterführende Informationen:

[1] Wilhelm Gemoll: Griechisch-deutsches Schul- und Handwörterbuch. Von W. Gemoll und K. Vretska. 10. Auflage. Oldenbourg, München 2006, ISBN 978-3-637-00234-0, Seite 414
[1] Wilhelm Pape: Handwörterbuch der griechischen Sprache. Griechisch - Deutsches Handwörterbuch (in zwei Bänden). 3. Auflage. Vieweg und Sohn, Braunschweig 1914, Band 1, Seite 1260–1261, Eintrag „ἵππος“