βάρβιτος
Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
βάρβιτος (Altgriechisch)[Bearbeiten]
Substantiv, f[Bearbeiten]
| Kasus | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativ | ἡ βάρβιτος | αἱ βάρβιτοι |
| Genitiv | τῆς βαρβίτου | τῶν βαρβίτων |
| Dativ | τῇ βαρβίτῳ | ταῖς βαρβίτοις |
| Akkusativ | τὴν βάρβιτον | τὰς βαρβίτους |
| Vokativ | (ὦ) βάρβιτε | (ὦ) βάρβιτοι |
Anmerkung zum Genus:
- Das Substantiv βάρβιτος wird zuweilen auch als Maskulinum verwendet, zum Beispiel „Θέλω λέγειν Ἀτρείδας, / θέλω δὲ Κάδμον ἄιδειν, / ὁ βάρβιτος δὲ χορδαῖς /ἔρωτα μοῦνον ἠχεῖ.“[1] Zudem gibt es noch eine Nebenform im Neutrum: βάρβιτον.
Worttrennung:
- βάρ·βι·τος, Plural: βάρ·βι·τοι
Aussprache:
- IPA: […], Plural: […]
- Hörbeispiele: —, Plural: —
Bedeutungen:
- [1] Musik: Barbitos, Barbiton
Herkunft:
- Fremdwort unbekannter – vielleicht phrygischer – Herkunft[2]
Oberbegriffe:
- [1] ὄργανον
Beispiele:
- [1] „ἄμναστοι δὲ τὰ πολλὰ καὶ ὄλβια τῆνα λιπόντες
δειλοῖς ἐν νεκύεσσι μακροὺς αἰῶνας ἔκειντο,
εἰ μὴ θεῖος ἀοιδὸς ὁ Κήιος αἰόλα φωνέων
βάρβιτον ἐς πολύχορδον ἐν ἀνδράσι θῆκ’ ὀνομαστούς
ὁπλοτέροις·“[3] - [1] „οὐ γάρ ποτ’ οὔτ’ ἂν βαρβίτου θίγοιμ’ ἔτι
οὔτ’ ἂν φρέν’ ἐξάραιμι πρὸς Λίβυν λακεῖν
αὐλόν· σὺ γάρ μου τέρψιν ἐξείλου βίου.“[4] - [1] „μῶν κρότος σικινίδων
ὁμοῖος ὑμῖν νῦν τε χὤτε Βακχίῳ
κῶμος συνασπίζοντες Ἀλθαίας δόμους
40προσῇτ᾽ ἀοιδαῖς βαρβίτων σαυλούμενοι;“[5] - [1] „τίς ἡ τάραξις τοῦ βίου; τί βάρβιτος
λαλεῖ κροκωτῷ; τί δὲ λύρα κεκρυφάλῳ;“[6] - [1] „καὶ τῶν ὀργάνων ἔνια βαρβάρως ὠνόμασται νάβλας καὶ σαμβύκη καὶ βάρβιτος καὶ μαγάδις καὶ ἄλλα πλείω.“[7]
Wortbildungen:
- [1] βαρβιτίζω, βαρβιτιστής
Übersetzungen[Bearbeiten]
? Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Wilhelm Pape, bearbeitet von Max Sengebusch: Handwörterbuch der griechischen Sprache. Griechisch-deutsches Handwörterbuch. Band 1: Α–Κ, Band 2: Λ–Ω. 3. Auflage, 6. Abdruck, Vieweg & Sohn, Braunschweig 1914. Stichwort „βάρβιτος“.
- [1] Henry George Liddell, Robert Scott, revised and augmented throughout by Sir Henry Stuart Jones with assistance of Roderick McKenzie: A Greek-English Lexicon. Clarendon Press, Oxford 1940. Stichwort „βάρβιτος“.
- [1] Wilhelm Gemoll: Griechisch-deutsches Schul- und Handwörterbuch. Von W. Gemoll und K. Vretska. 10. Auflage. Oldenbourg, München 2006, ISBN 978-3-637-00234-0, Seite 162
Quellen:
- ↑ Anacreontea, 23,3
- ↑ Hjalmar Frisk, Griechisches Etymologisches Wörterbuch: „βάρβιτος“
- ↑ Theokrit, Idyllia, 16,42–46
- ↑ Euripides, Alcestis, 345–347
- ↑ Euripides, Cyclops, 37–40
- ↑ Aristophanes, Thesmophoriazusae, 137–138
- ↑ Strabo, Geographica, 10,3,17
Ähnliche Wörter: