abiurować

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Zur Navigation springen Zur Suche springen

abiurować (Polnisch)[Bearbeiten]

Verb[Bearbeiten]

Aspekt
imperfektiv perfektiv
abiurować
Zeitform Person Wortform
Präsens ja abiuruję
ty abiurujesz
on, ona, ono abiuruje
Imperativ Singular abiuruj
Präteritum on abiurował
ona abiurowała
oni abiurowali
Adverbialpartizip Partizip Aktiv Partizip Passiv
abiurując abiurujący abiurowany
Alle weiteren Formen: Flexion:abiurować

Worttrennung:

ab·iu·ro·wać

Aussprache:

IPA: [abjuˈrɔvat͡ɕ]
Hörbeispiele:

Bedeutungen:

[1] transitiv, veraltet: abschwören, abjurieren

Beispiele:

[1]

Übersetzungen[Bearbeiten]

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat), „abjurować“ Seite 2.
[1] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat), „abjurować“ Seite 4.
[1] Samuel Bogumił Linde: Słownik języka polskiego. Band 1, Teil 1 (Volumen I) A–F, Drukarnia XX. Piiarów, Warszawa 1807, „abjurować