اختیار

اختیار (Urdu)

Substantiv, m

Kasus	Singular	Plural
Casus rectus	اختیار	اختیارات اختیار
Casus obliquus	اختیار	اختیارات اختیاروں
Vokativ	اختیار	اختیارات اختیارو

Vokalisierung:

اِخْتِیار‎

Umschrift:

ixtiyār

Aussprache:

IPA: [ɪxtɪˈjɑːɾ]

Hörbeispiele: —

Bedeutungen:

[1] Macht, Befugnis, Autorität

Herkunft:

von arabisch اختيار (iḵtiyār) ^→ ar

Beispiele:

[1] ویزا مسترد کرنے کا اختیار میرے پاس ہے۔ (Vīzā mustarad karne kā ixtiyār mere pās hai.)

Ich habe die Befugnis, ein Visum zu verweigern.

Charakteristische Wortkombinationen:

[1] اختیار کرنا

Übersetzungen

 [1] Macht, Befugnis, Autorität

Deutsch: Macht, Befugnis, Autorität

Referenzen und weiterführende Informationen:

[1] Rekhta: „اختیار“

[1] Urdu Lughat: „اختیار“