kardelen
Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
[Bearbeiten] kardelen (Türkisch)
[Bearbeiten] Substantiv
| Kasus | Singular | Plural | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominativ | kardelen | kardelenler | |||||||
| Akkusativ | kardeleni | kardelenleri | |||||||
| Dativ | kardelene | kardelenlere | |||||||
| Lokativ | kardelende | kardelenlerde | |||||||
| Ablativ | kardelenden | kardelenlerden | |||||||
| Genitiv | kardelenin | kardelenlerin | |||||||
| weitere Deklinationen: kardelen (Deklination) | |||||||||
Worttrennung:
- kar·de·len , Plural: kar·de·len·ler
Aussprache:
- IPA: [kɑɾdɛlen], Plural: [kɑɾdɛlenleɾ]
- Hörbeispiele: —, Plural: —
Bedeutungen:
- [1] Botanik: Schneeglöckchen
Beispiele:
- [1]
[Bearbeiten] Übersetzungen
|