przymiotnik

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Wechseln zu: Navigation, Suche

przymiotnik (Polnisch)[Bearbeiten]

Substantiv, m[Bearbeiten]

Kasus Singular Plural
Nominativ przymiotnik przymiotniki
Genitiv przymiotnika przymiotników
Dativ przymiotnikowi przymiotnikom
Akkusativ przymiotnik przymiotniki
Instrumental przymiotnikiem przymiotnikami
Lokativ przymiotniku przymiotnikach
Vokativ przymiotniku przymiotniki

Worttrennung:

przy·miot·nik, Plural: przy·miot·ni·ki

Aussprache:

IPA: [pʃɨˈmʲɔtɲik], Plural: [pʃɨmʲɔtˈɲici]
Hörbeispiele: Lautsprecherbild przymiotnik (Info), Plural:

Bedeutungen:

[1] Linguistik: Adjektiv, Eigenschaftswort

Synonyme:

[1] fachsprachlich: adiectivum

Oberbegriffe:

[1] część mowy

Unterbegriffe:

[1] przymiotnik dzierżawcy, przymiotnik jakościowy, przymiotnik relacyjny

Beispiele:

[1]

Wortbildungen:

[1] przymiotnikowy

Übersetzungen[Bearbeiten]

Referenzen und weiterführende Informationen:

[1] Polnischer Wikipedia-Artikel „przymiotnik
[1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „przymiotnik
[1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „przymiotnik
[1] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „przymiotnik
[1] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „przymiotnik“
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „przymiotnik