molere
Erscheinungsbild
molere (Latein)
[Bearbeiten]| Zeitform | Person | Wortform |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person Singular | molō |
| 2. Person Singular | molis | |
| 3. Person Singular | molit | |
| 1. Person Plural | molimus | |
| 2. Person Plural | molitis | |
| 3. Person Plural | molunt | |
| Perfekt | 1. Person Singular | moluī |
| Imperfekt | 1. Person Singular | molēbam |
| Futur | 1. Person Singular | molam |
| PPP | molitus | |
| Konjunktiv Präsens | 1. Person Singular | molam |
| Imperativ | Singular | mole |
| Plural | molite | |
| Alle weiteren Formen: Flexion:molere | ||
Worttrennung:
- mo·le·re
Bedeutungen:
Beispiele:
- [1] „far molatur;“ (Cato agr. 23,1)[1]
- [1] „cum pernas emeris, ungulas earum praecidito. salis romaniensis moliti in singulas semodios.“ (Cato agr. 162,1)[2]
Wortbildungen:
Übersetzungen
[Bearbeiten]- [1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „1. molo“ (Zeno.org), Band 2, Spalte 986.
- [1] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „molo“
- [1] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 2: M–Z, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „molo¹“ Seite 1242.
- [1] Thesaurus Linguae Latinae. Editus iussu et auctoritate consilii ab academiis societatibusque diversarum nationum electi. 8. Band M - Myzon, Teubner, Leipzig 1935–1966, ISBN 3-322-00000-1, „1. molo“ Spalte 1385–1387.
Quellen:
- ↑ Marcus Porcius Cato; Antonius Mazzarino (Herausgeber): De agri cultura. Ad fidem Florentini codicis deperditi. 2. Auflage. BSB B. G. Teubner Verlagsgesellschaft, Leipzig 1982 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana), Seite 34.
- ↑ Marcus Porcius Cato; Antonius Mazzarino (Herausgeber): De agri cultura. Ad fidem Florentini codicis deperditi. 2. Auflage. BSB B. G. Teubner Verlagsgesellschaft, Leipzig 1982 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana), Seite 116.