zboże

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Zur Navigation springen Zur Suche springen

zboże (Polnisch)[Bearbeiten]

Substantiv, n[Bearbeiten]

Singular Plural
Nominativ zboże zboża
Genitiv zboża zbóż
Dativ zbożowi zbożom
Akkusativ zboże zboża
Instrumental zbożem zbożami
Lokativ zbożu zbożach
Vokativ zboże zboża

Worttrennung:

zbo·że, Plural: zbo·że

Aussprache:

IPA: [ˈzbɔʒɛ], Plural: [ˈzbɔʒa]
Hörbeispiele: Lautsprecherbild zboże (Info), Plural:

Bedeutungen:

[1] Botanik: Getreide, Korn
[2] Samen von [1]: Getreide, Korn

Herkunft:

Erbwort aus dem urslawischen *sъbоžь̂jе, das eine Ableitung zu *bogъ (polnisch bóg → pl) „der Gott, die Gottheit“ ist und zuerst die Bedeutung „Einnahmen, Einkünfte, Besitz, Reichtum“ besaß; es ist somit etymologisch verwandt mit tschechisch zboží → cs, slowakisch zbožie → sk, obersorbisch zbože → hsb, niedersorbisch zbóžo → dsb, russisch збожье (zbóž’e) → ru und ukrainisch збіжжя (zbížžja) → uk[1][2][3]

Oberbegriffe:

[1] roślina
[2] ziarno

Unterbegriffe:

[1, 2] gryka, jarka, jęczmień, kukurydza, owies, ozimina, proso, pszenica, pszenżyto, ryż, sorgo, żyto

Beispiele:

[1] „Tymczasem przenoś moję duszę utęsknioną / Do tych pagórków leśnych, do tych łąk zielonych, / Szeroko nad błękitnym Niemnem rosciągnionych; / Do tych pól malowanych zbożem rozmaitém, / Wyzłacanych pszenicą, posrebrzanych żytem; / Gdzie bursztynowy świerzop, gryka jak śnieg biała, / Gdzie panieńskim rumieńcem dzięcielina pała, / A wszystko przepasane jakby wstęgą, miedzą / Zieloną, na niéj zrzadka ciche grusze siedzą.“[4]
[2]

Charakteristische Wortkombinationen:

[1] młócić zboże, żąć zboże
[2] mleć zboże

Wortbildungen:

zbożny (→ zbożnie), zbożowy (→ zbożówka)

Übersetzungen[Bearbeiten]

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Polnischer Wikipedia-Artikel „zboża
[1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „zboże
[1, 2] Słownik Języka Polskiego – PWN: „zboże
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „zbo%BFe

Quellen:

  1. Vasmer's Etymological Dictionary: „збожье
  2. Krystyna Długosz-Kurczabowa: Słownik etymologiczny języka polskiego. 2. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, ISBN 83-01-14361-4, Seite 49
  3. Izabela Malmor: Słownik etymologiczny języka polskiego. 1. Auflage. ParkEdukacja – Wydawnictwo Szkolne PWN, Warszawa – Bielsko-Biała 2009, ISBN 978-83-262-0146-2, Seite 55
  4. Adam Mickiewicz: Pan Tadeusz. Czyli ostatni zajazd na Litwie. Historja szlachecka z r. 1811 i 1812, we dwunastu księgach, wierszem. Alexander Jełowicki, Paris 1834 (Wikisource), Seite 8.