samogłoska

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Zur Navigation springen Zur Suche springen

samogłoska (Polnisch)[Bearbeiten]

Substantiv, f[Bearbeiten]

Singular Plural
Nominativ samogłoska samogłoski
Genitiv samogłoski samogłosek
Dativ samogłosce samogłoskom
Akkusativ samogłoskę samogłoski
Instrumental samogłoską samogłoskami
Lokativ samogłosce samogłoskach
Vokativ samogłosko samogłoski

Worttrennung:

sa·mo·głos·ka, Plural: sa·mo·głos·ki

Aussprache:

IPA: [samɔˈɡwɔska], Plural: [samɔˈɡwɔsci]
Hörbeispiele: Lautsprecherbild samogłoska (Info), Plural:

Bedeutungen:

[1] Linguistik: Vokal, Selbstlaut

Gegenwörter:

[1] spółgłoska

Oberbegriffe:

[1] głoska

Unterbegriffe:

[1] monoftong, nosówka, szwa
[1] samogłoska centralna, samogłoska czysta, samogłoska długa, samogłoska krótka, samogłoska neutralna, samogłoska niska, samogłoska nosowa, samogłoska okrągła, samogłoska płaska, samogłoska pochylona, samogłoska przednia, samogłoska ścieśniona, samogłoska średnia, samogłoska środkowa, samogłoska tylna, samogłoska ustna, samogłoska wysoka, samogłoska zaokrąglona, samogłoska zredukowana

Beispiele:

[1]

Wortbildungen:

[1] samogłoskowy

Übersetzungen[Bearbeiten]

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Polnischer Wikipedia-Artikel „samogłoska
[1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „samogłoska
[1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „samogłoska
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „samog%B3oska