sługa

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Zur Navigation springen Zur Suche springen

sługa (Polnisch)[Bearbeiten]

Substantiv, m[Bearbeiten]

Singular Plural 1 Plural 2
Nominativ sługa słudzy sługi
Genitiv sługi sług
sługów
sług
sługów
Dativ słudze sługom sługom
Akkusativ sługę sług
sługów
sługi
sługów
Instrumental sługą sługami sługami
Lokativ słudze sługach sługach
Vokativ sługo słudzy sługi

Anmerkung zur Flexion:

Das Substantiv sługa kann personal als ci słudzy (Plural 1) oder nichtpersonal als te sługi (Plural 2) dekliniert werden.

Worttrennung:

słu·ga, Plural 1: słu·dzy, Plural 2: słu·gi

Aussprache:

IPA: [ˈswuɡa]
Hörbeispiele:

Bedeutungen:

[1] veraltet: Diener, Knecht

Sinnverwandte Wörter:

[1] służący

Beispiele:

[1] „Podróżny do folwarku nie biegł sług zapytać, / Odemknął, wbiegł do domu, pragnął go powitać, / Dawno domu niewidział; bo w dalekiém mieście / Kończył nauki, końca doczekał nareszcie.“[1]

Redewendungen:

[1] Sługa Boży

Übersetzungen[Bearbeiten]

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Polnischer Wikipedia-Artikel „sługa
[1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „sługa
[1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „sługa
[1] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „sługa
[1] Słownik Ortograficzny – PWN: „sługa

Quellen:

  1. Adam Mickiewicz: Pan Tadeusz. Czyli ostatni zajazd na Litwie. Historja szlachecka z r. 1811 i 1812, we dwunastu księgach, wierszem. Alexander Jełowicki, Paris 1834 (Wikisource), Seite 9–10.

Substantiv, f[Bearbeiten]

Singular Plural
Nominativ sługa sługi
Genitiv sługi sług
Dativ słudze sługom
Akkusativ sługę sługi
Instrumental sługą sługami
Lokativ słudze sługach
Vokativ sługo sługi

Worttrennung:

słu·ga, Plural: słu·gi

Aussprache:

IPA: [ˈswuɡa]
Hörbeispiele:

Bedeutungen:

[1] veraltet: Dienerin

Sinnverwandte Wörter:

[1] służąca

Beispiele:

[1]

Übersetzungen[Bearbeiten]

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Polnischer Wikipedia-Artikel „sługa
[1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „sługa
[1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „sługa
[1] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „sługa
[1] Słownik Ortograficzny – PWN: „sługa