słonecznik

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Zur Navigation springen Zur Suche springen

słonecznik (Polnisch)[Bearbeiten]

Substantiv, m[Bearbeiten]

Singular Plural
Nominativ słonecznik słoneczniki
Genitiv słonecznika słoneczników
Dativ słonecznikowi słonecznikom
Akkusativ słonecznik
słonecznika
słoneczniki
Instrumental słonecznikiem słonecznikami
Lokativ słoneczniku słonecznikach
Vokativ słoneczniku słoneczniki

Worttrennung:

sło·necz·nik, Plural: sło·necz·ni·ki

Aussprache:

IPA: [swɔˈnɛt͡ʃɲik], Plural: [swɔnɛt͡ʃˈɲici]
Hörbeispiele: —, Plural:

Bedeutungen:

[1] Botanik: Sonnenblume (Helianthus)
[2] Samen von [1]: Sonnenblumenkern(e)

Oberbegriffe:

[1] kwiat, roślina

Unterbegriffe:

[1] słonecznik bulwiasty

Beispiele:

[1]

Charakteristische Wortkombinationen:

[2] jeść słonecznik

Wortbildungen:

słonecznikowy

Übersetzungen[Bearbeiten]

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Polnischer Wikipedia-Artikel „słonecznik
[1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „słonecznik
[1, 2] Słownik Języka Polskiego – PWN: „słonecznik
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „s%B3onecznik