orać

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Zur Navigation springen Zur Suche springen

orać (Polnisch)[Bearbeiten]

Verb[Bearbeiten]

Aspekt
imperfektiv perfektiv
orać zaorać
Zeitform Person Wortform
Präsens ja orzę
ty orzesz
on, ona, ono orze
Imperativ Singular orz
Präteritum on orał
ona orała
oni orali
Adverbialpartizip Partizip Aktiv Partizip Passiv
orząc orzący orany
Alle weiteren Formen: Flexion:orać

Worttrennung:

o·rać

Aussprache:

IPA: [ˈɔrat͡ɕ]
Hörbeispiele:

Bedeutungen:

[1] transitiv, auch absolut, Landwirtschaft: pflügen, zackern
[2] intransitiv, umgangssprachlich: schwer arbeiten; schuften, ackern, malochen

Sinnverwandte Wörter:

[1] zaorywać, zorywać
[2] harować, tyrać, zapieprzać

Beispiele:

[1] „Widać że okolica obfita we zboże, / I widać z liczby kopic, co wzdłuż i wszerz smugów / Świecą gęsto jak gwiazdy; widać z liczby pługów / Orzących wcześnie łany ogromne ugoru / Czarnoziemne, zapewne należne do dworu, / Uprawne dobrze nakształt ogrodowych grządek: / Że w tym domu dostatek mieszka i porządek.“[1]
[2]

Redewendungen:

[1] orać jak wół

Sprichwörter:

[1] każdy orze, jak może
[1] kto dobrze orze, chleb ma w komorze

Übersetzungen[Bearbeiten]

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1, 2] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „orać
[1, 2] Słownik Języka Polskiego – PWN: „orać
[1, 2] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „orać
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „orać

Quellen:

  1. Adam Mickiewicz: Pan Tadeusz. Czyli ostatni zajazd na Litwie. Historja szlachecka z r. 1811 i 1812, we dwunastu księgach, wierszem. Alexander Jełowicki, Paris 1834 (Wikisource), Seite 9.