obiecadło

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Zur Navigation springen Zur Suche springen

obiecadło (Polnisch)[Bearbeiten]

Substantiv, n[Bearbeiten]

Singular Plural
Nominativ obiecadło obiecadła
Genitiv obiecadła obiecadeł
Dativ obiecadłu obiecadłom
Akkusativ obiecadło obiecadła
Instrumental obiecadłem obiecadłami
Lokativ obiecadle obiecadłach
Vokativ obiecadło obiecadła

Nebenformen:

abecadło, abiecadło, obiecado

Worttrennung:

o·bie·ca·dło, Plural: o·bie·ca·dła

Aussprache:

IPA: [ɔbʲɛˈt͡sadwɔ]
Hörbeispiele:

Bedeutungen:

[1] veraltet, Linguistik: Alphabet, Abc
[2] veraltet, übertragen: grundlegenden Fähigkeiten, Kenntnisse; Grundlagen, Abc, Abece, Einmaleins

Herkunft:

seit ca. 1500[1] bezeugte Nebenform zu obiecado → pl, wobei die zufällige Ähnlichkeit mit dem Verb obiecać → pl zu einer Assimilation mit Bildungen mit dem Suffix -dło → pl führte, wie wiązadło → pl zu wiązać → pl[2]

Beispiele:

[1]

Wortbildungen:

[1] obiecadłowy

Alle weiteren Informationen zu diesem Begriff befinden sich im Eintrag abecadło.
Ergänzungen sollten daher auch nur dort vorgenommen werden.

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „obiecadło
[1] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „obiecadło“
[1, 2] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat), Seite 2.
[1, 2] Samuel Bogumił Linde: Słownik języka polskiego. Band 1, Teil 1 (Volumen I) A–F, Drukarnia XX. Piiarów, Warszawa 1807, „obiecadło“, Seite 2.
[1] Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk (Herausgeber): Słownik polszczyzny XVI wieku. Tom XIX: O–Ochy, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Wrocław/Warszawa/Kraków 1990 (Digitalisat), Seite 132–133.
[1] Polska Akademia Nauk (Herausgeber): Słownik staropolski. Tom I, Zeszyt 1: A–Ażeć, Warszawa 1953 (Digitalisat), Seite 8.

Quellen:

  1. Polska Akademia Nauk (Herausgeber): Słownik staropolski. Tom I, Zeszyt 1: A–Ażeć, Warszawa 1953 (Digitalisat), Seite 8.
  2. Andrzej Bańkowski: Etymologiczny słownik języka polskiego. 1. Auflage. 1. Band A – K, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 83-01-13016-4, „abecadło“ Seite 2.