imieniny

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Zur Navigation springen Zur Suche springen

imieniny (Polnisch)[Bearbeiten]

Substantiv, Nichtpersonalmaskulinum[Bearbeiten]

Singular Plural
Nominativ
imieniny
Genitiv
imienin
Dativ
imieninom
Akkusativ
imieniny
Instrumental
imieninami
Lokativ
imieninach
Vokativ
imieniny

Worttrennung:
kein Singular, Plural: i·mie·ni·ny

Aussprache:
IPA: [imʲɛˈɲinɨ]
Hörbeispiele:

Bedeutungen:
[1] Religion: Namenstag
[2] Fest, das an [1] gefeiert wird; Namenstagsfeier

Herkunft:
Ableitung zu dem Substantiv imię → pl[1]

Oberbegriffe:
[1] święto, dzień
[2] przyjęcie

Beispiele:
[1] Dzisiaj są imieniny Feliksa i Joanny.
Heute ist der Namenstag von Felix und Johanna.
[1] Z okazji imienin życzymy ci wszystkiego najlepszego.
Zum Namenstag wünschen wir die alles Gute.
[1] W tym roku na imieniny dostałam rower od dziadków.
Dieses Jahr habe ich zum Namenstag ein Fahrrad von meinen Großeltern bekommen.
[1] Sąsiad przyszedł do mnie w imieniny z kwiatami.
Unser Nachbar ist mit Blumen zu mir zum Namenstag gekommen.
[2] Wczoraj byliśmy na imieninach szwagra.
Gestern waren wir auf der Namenstagsfeier meines Schwagers.
[2] Jesteśmy zaproszeni na imieniny mojego kolegi.
Wir sind zur Namenstagsfeier meines Kollegen eingeladen.

Redewendungen:
[2] imieniny na słodko

Charakteristische Wortkombinationen:
[1] obchodzić imieniny
[2] być u kogoś na imieninach, urządzić huczne imieniny, zaprosić kogoś na imieniny

Wortbildungen:
[1, 2] imieninowy

Übersetzungen[Bearbeiten]

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Polnischer Wikipedia-Artikel „imieniny
[1, 2] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „imieniny
[1, 2] Słownik Języka Polskiego – PWN: „imieniny
[1, 2] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „imieniny
[1, 2] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „imieniny“
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „imieniny

Quellen:

  1. Wiesław Boryś: Słownik etymologiczny języka polskiego. 1. Auflage. Wydawnictwo Literackie, Kraków 2005, ISBN 83-08-03648-1, „imię“ Seite 198.