Zum Inhalt springen

delicare

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch

delicare (Latein)

[Bearbeiten]
Zeitform Person Wortform
Präsens 1. Person Singular dēlicō
2. Person Singulardēlicās
3. Person Singulardēlicat
1. Person Pluraldēlicāmus
2. Person Pluraldēlicātis
3. Person Pluraldēlicant
Perfekt 1. Person Singulardēlicāvī
Imperfekt 1. Person Singulardēlicābam
Futur 1. Person Singulardēlicābō
PPP dēlicātus
Konjunktiv Präsens 1. Person Singulardēlicem
Imperativ Singulardēlicā
Pluraldēlicāte
Alle weiteren Formen: Flexion:delicare

Nebenformen:

deliquare

Worttrennung:

de·li·ca·re

Bedeutungen:

[1] transitiv: durch Worte verständlich machen, erklären, verdeutlichen

Sinnverwandte Wörter:

[1] declarare

Beispiele:

[1] „ita vero? ut tu ipse me dixisse delices, / post e sagina ego eiciar cellaria, / ut tibi, si promptes, alium subpromum pares.“ (Plaut. Mil. 844–846)[1]
[1] „Immo vero haec ante solitus sum: res delicat.“ (Caecil. com. 128)[2]
[1] „Qua re alia ex crimine inimicorum effugere possis, delica.“ (Acc. trag. 1)[3]
[1] „Tibin ego remedium quom sciam non delicem?“ (Titin. com. 81)[4]
[1] „Quid istuc est? aut quid istic sibi vult sermo? mater, delica.“ (Titin. com. 102)[5]

Übersetzungen

[Bearbeiten]
[1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „deliquo“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 2019.
[1] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „delico
[1] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „deliquo“ Seite 560.
[1] Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis, Auxiliantibus et alliis et curatoribus fundationis Rockerfellerianae. 6. Band, 2. Teil G – Gytus, Teubner, Leipzig 1925–1934, ISBN 3-322-00000-1, „deliquo“ Spalte 464.

Quellen:

  1. Titus Maccius Plautus: Comoediae. recognovit brevique adnotatione critica instruxit W. M. Lindsay. Nachdruck der 1. Auflage. Tomus II: Miles Gloriosus, Mostellaria, Persa, Poenulus, Pseudolus, Rudens, Stichus, Trinummus, Truculentus, Vidularia, Fragmenta, Oxford 1936 (Scriptorum Classicorum Bibliotheca Oxoniensis, Digitalisat).
  2. Otto Ribbeck (Herausgeber): Scaenicae Romanorum poesis fragmenta. 3. Auflage. Band 2: Comicorum Fragmenta, B. G. Teubner, Leipzig 1898 (Internet Archive), Seite 65.
  3. Otto Ribbeck (Herausgeber): Scaenicae Romanorum poesis fragmenta. 3. Auflage. Band 1: Tragicorum Fragmenta, B. G. Teubner, Leipzig 1897 (Internet Archive), Seite 157.
  4. Otto Ribbeck (Herausgeber): Scaenicae Romanorum poesis fragmenta. 3. Auflage. Band 2: Comicorum Fragmenta, B. G. Teubner, Leipzig 1898 (Internet Archive), Seite 171.
  5. Otto Ribbeck (Herausgeber): Scaenicae Romanorum poesis fragmenta. 3. Auflage. Band 2: Comicorum Fragmenta, B. G. Teubner, Leipzig 1898 (Internet Archive), Seite 174.