czasopismo

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Zur Navigation springen Zur Suche springen

czasopismo (Polnisch)[Bearbeiten]

Substantiv, n[Bearbeiten]

Singular Plural
Nominativ czasopismo czasopisma
Genitiv czasopisma czasopism
Dativ czasopismu czasopismom
Akkusativ czasopismo czasopisma
Instrumental czasopismem czasopismami
Lokativ czasopiśmie czasopismach
Vokativ czasopismo czasopisma

Worttrennung:

cza·so·pis·mo, Plural: cza·so·pis·ma

Aussprache:

IPA: [t͡ʃasɔˈpʲismɔ], Plural: [t͡ʃasɔˈpʲisma]
Hörbeispiele: Lautsprecherbild czasopismo (Info), Plural:

Bedeutungen:

[1] Presse: regelmäßig erscheinende Publikation; Zeitschrift, Magazin
[2] ein Exemplar von [1]; Zeitschrift, Magazin

Herkunft:

Lehnübertragung aus dem deutschen Zeitschrift,[1] wobei es sich um ein Kompositum aus den Substantiven czas → pl ‚Zeit‘ und pismo → pl ‚Schrift‘ mit dem Fugenelement o handelt

Synonyme:

[1] pismo

Sinnverwandte Wörter:

[1] periodyk

Oberbegriffe:

[1] druk
[2] egzemplarz

Unterbegriffe:

[1] almanach, brukowiec, dwumiesięcznik, dwutygonik, kwartalnik, lektura, magazyn, miesięcznik, monitor, organ, piśmidło, rocznik, świerszczyk, tygonik, żurnal

Beispiele:

[1] Od wielu lat wydawają czasopisma.
Seit vielen Jahren geben sie Zeitschriften heraus.
[2] Kupiła kolorowe czasompismo w kiosku.
Sie kaufte eine bunte Zeitschrift im Kiosk.

Charakteristische Wortkombinationen:

[1] czytać czasopismo, przeglądać czasopismo, redagować czasopismo, wydawać czasopismo

Übersetzungen[Bearbeiten]

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Polnischer Wikipedia-Artikel „czasopismo
[1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „czasopismo
[1, 2] Słownik Języka Polskiego – PWN: „czasopismo
[1, 2] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „czasopismo
[1, 2] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „czasopismo“
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „czasopismo

Quellen:

  1. Lidia Drabik, Elżbieta Sobol: Słownik poprawnej polszczyzny. 6. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, ISBN 978-83-01-14203-2, „germanizmy“ Seite 1020.