asan

asan (Polnisch)

Substantiv, m

	Singular	Plural
Nominativ	asan	asanowie
Genitiv	asana	asanów
Dativ	asanowi asanu	asanom
Akkusativ	asana	asanów
Instrumental	asanem	asanami
Lokativ	asanie asanu	asanach
Vokativ	asanie	asanowie

Worttrennung:

a·san, Plural: a·sa·no·wie

Aussprache:

IPA: [ˈasan]

Hörbeispiele: —

Bedeutungen:

[1] veraltet: höfliche Anrede an einen adligen Mann; gnädiger Herr, mein Herr, Sie

Synonyme:

[1] acan

Weibliche Wortformen:

[1] asani

Beispiele:

[1] „Asan bałamut i trzpiot, Asan kłamstwa gadał. / A gdzież to Asan chodził onegdaj wieczorem, / Czego Asan jak wyżeł tropił pode dworem? / O Tadeuszku! jeśli może Asan Zosię / Zbałamucił i teraz uciekasz? młokosie, / To się Waci nie uda; lubisz czy nie lubisz, / Zapowiadam Asanu że Zosię poślubisz.“^[1]

Übersetzungen

[1] höfliche Anrede an einen adligen Mann

Deutsch: gnädiger Herr m, mein Herr m, Sie

Referenzen und weiterführende Informationen:

[1] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „asan“

[1] Słownik Ortograficzny – PWN: „asan“

Quellen:

↑ Adam Mickiewicz: Pan Tadeusz. Czyli ostatni zajazd na Litwie. Historja szlachecka z r. 1811 i 1812, we dwunastu księgach, wierszem. Tom drugi, Alexander Jełowicki, Paris 1834 (Wikisource) , Seite 91.

[1] Adam Mickiewicz: Pan Tadeusz. Czyli ostatni zajazd na Litwie. Historja szlachecka z r. 1811 i 1812, we dwunastu księgach, wierszem. Tom drugi, Alexander Jełowicki, Paris 1834 (Wikisource) , Seite 91.

[1]