Zum Inhalt springen

anadiplosis

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch

anadiplosis (Latein)

[Bearbeiten]
Kasus Singular Plural
Nominativ anadiplōsis anadiplōsēs
Genitiv anadiplōsis anadiplōsum
Dativ anadiplōsī anadiplōsibus
Akkusativ anadiplōsin anadiplōsēs
Vokativ anadiplōsis anadiplōsēs
Ablativ anadiplōsī anadiplōsibus

Worttrennung:

a·na·di·plo·sis, Genitiv: a·na·di·plo·sis

Bedeutungen:

[1] spätlateinisch, Rhetorik: Wiederholung eines Wortes oder einer Wortgruppe am Satz- oder Versende und am Satz- oder Versanfang; Anadiplose, Anadiplosis

Herkunft:

Entlehnung aus dem altgriechischen ἀναδίπλωσις (anadiplōsis)  grc[1]

Beispiele:

[1] „Anadiplosis est cum eadem dictio et in clausula prioris versus et in principio sequentis ponitur,“ (Char. gramm. 4,281)[2]

Übersetzungen

[Bearbeiten]
[1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „anadiplosis“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 412.
[1] Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 2. Band An – Byzeres, Teubner, Leipzig 1901–1906, ISBN 3-322-00000-1, „anadiplosis“ Spalte 14.

Quellen:

  1. Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 2. Band An – Byzeres, Teubner, Leipzig 1901–1906, ISBN 3-322-00000-1, „anadiplosis“ Spalte 14.
  2. Flavius Sosipater Charisius; Karl Barwick (Herausgeber): Ars grammatica. Addenda et corrigenda collegit et adiecit F. Kühnert. stereotype, korrigierte 1. Auflage. B. G. Teubner Verlagsgesellschaft, Stuttgart/Leipzig 1997, ISBN 3-8154-1137-8 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana, Erstauflage 1964), Seite 369–370.