akompaniować

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Zur Navigation springen Zur Suche springen

akompaniować (Polnisch)[Bearbeiten]

Verb[Bearbeiten]

Aspekt
imperfektiv perfektiv
akompaniować zaakompaniować
Zeitform Person Wortform
Präsens ja akompaniuję
ty akompaniujesz
on, ona, ono akompaniuje
Imperativ Singular akompaniuj
Präteritum on akompaniował
ona akompaniowała
oni akompaniowali
Adverbialpartizip Partizip Aktiv Partizip Passiv
akompaniując akompaniujący akompaniowany
Alle weiteren Formen: Flexion:akompaniować

Worttrennung:

a·kom·pa·nio·wać

Aussprache:

IPA: [akɔmpaˈɲɔvat͡ɕ]
Hörbeispiele: Lautsprecherbild akompaniować (Info)

Bedeutungen:

[1] intransitiv, mit Dativ, Musik: akkompagnieren, begleiten
[2] veraltet, intransitiv, mit Dativ, übertragen: die gleiche Handlung ausführen; begleiten

Herkunft:

seit dem 19. Jahrhundert[1] bezeugte Entlehnung aus dem italienischen accompagnare → it[2]

Sinnverwandte Wörter:

[1] przygrywać, wtórować
[2] towarzyszyć

Beispiele:

[1] „Nie wiem, czy to wypada, ażeby akompanjowała mu jakaś tam wędrowna artystka… “[3]
Ich weiß nicht, ob es sich gehört, dass ihm irgendeine herumwandernde Künstlerin akkompagniert…
[2] „[…] i postanawiam odtąd nigdy nie akompanjować na spacerach antypodom, którym się nie podoba Ogród Saski.“[4]
und ich beschließe, von hieran nie wieder Antipoden bei Spaziergängen zu begleiten, denen der Sächsische Garten nicht gefällt.

Charakteristische Wortkombinationen:

[1] akompaniować chórowi

Wortbildungen:

[1] zaakompaniować

Übersetzungen[Bearbeiten]

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „akompaniować
[*] Słownik Języka Polskiego – PWN: „akompaniować
[1] Maria Borejszo: Zapożyczenia włoskie we współczesnej polszczyźnie. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2007, ISBN 978-83-232176-5-7, ISSN 0554-8179, Seite 100.
[1] Stanisław Dubisz: Uniwersalny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–G, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13858-0, Seite 35.
[1] Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5, Seite 29.
[1] Mirosław Bańko: Inny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–Ó, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 83-01-12826-7, Seite 13.
[1, 2] Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5, Seite 154.
[1] Mieczysław Szymczak: Słownik języka polskiego. 1., integrierte Auflage. Band 1 A–K, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995, ISBN 83-01-11835-0 (Diese Auflage umfasst die ursprünglich 7. Auflage von 1992 mit dem nun integrierten Supplement von Zygmunt Saloni.), Seite 21.
[1, 2] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „akompaniować
[1, 2] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „akompaniować“
[1] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat), „akompanjować“ Seite 18.
[1] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat), „akompanjować“ Seite 11.
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „akompaniować

Quellen:

  1. Maria Borejszo: Zapożyczenia włoskie we współczesnej polszczyźnie. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2007, ISBN 978-83-232176-5-7, ISSN 0554-8179, Seite 24.
  2. Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5, Seite 29.
  3. Bolesław Prus: Emancypantki. In: Pisma Bolesława Prusa. Tom XV, Gebethner i Wolff, Warschau 1936 (Wikisource), Seite 90.
  4. Bolesław Prus: Ogród Saski. In: Pisma Bolesława Prusa. Tom III: Drobiazgi, Gebethner i Wolff, Warschau 1935 (Wikisource), Seite 19.