adwersarz

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Wechseln zu: Navigation, Suche

adwersarz (Polnisch)[Bearbeiten]

Substantiv, m[Bearbeiten]

Kasus Singular Plural
Nominativ adwersarz adwersarze
Genitiv adwersarza adwersarzy
Dativ adwersarzowi adwersarzom
Akkusativ adwersarza adwersarzy
Instrumental adwersarzem adwersarzami
Lokativ adwersarzu adwersarzach
Vokativ adwersarzu adwersarze

Nebenformen:

archaisch: adwersant

Worttrennung:

ad·wer·sarz, Plural: ad·wer·sa·rze

Aussprache:

IPA: [adˈvɛrsaʃ], Plural: [advɛrˈsaʒɛ]
Hörbeispiele: Lautsprecherbild adwersarz (Info), Plural:

Bedeutungen:

[1] Person, die eine entgegengesetzte Meinung vertritt; Adversarius, Adversaire, Gegner, Gegenspieler, Widersacher

Herkunft:

Entlehnung aus dem lateinischen adversarius → la[1]

Synonyme:

[1] antagonista, nieprzyjaciel, oponent, przeciwnik

Gegenwörter:

[1] kolega, przyjaciel, sojusznik

Weibliche Wortformen:

[1] adwersarka

Oberbegriffe:

[1] osoba

Beispiele:

[1]

Charakteristische Wortkombinationen:

[1] dyskusja

Übersetzungen[Bearbeiten]

Referenzen und weiterführende Informationen:

[1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „adwersarz
[1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „adwersarz
[1] Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5, Seite 14.
[1] Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5, Seite 70–71.
[1] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „adwersarz
[1] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „adwersarz“
[1] Jan Karłowicz, Adam Kryśinski, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat), Seite 10.
[1] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat), Seite 7.
[1] Samuel Bogumił Linde: Słownik języka polskiego. Band 1, Teil 1 (Volumen I) A–F, Drukarnia XX. Piiarów, Warszawa 1807, „adwersarz“, Seite 5.
[1] Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk (Herausgeber): Słownik polszczyzny XVI wieku. Tom I: A–Bany, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Wrocław/Warszawa/Kraków 1966 (Digitalisat), Seite 88.
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „adwersarz

Quellen:

  1. Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5, Seite 14.