Zum Inhalt springen

adorabilis

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch

adorabilis (Latein)

[Bearbeiten]
Nominativ Singular und Adverbia
Steigerungsstufe m f n Adverb
Positiv adōrābilisadōrābilisadōrābile
Komparativ
Superlativ
Alle weiteren Formen: Flexion:adorabilis

Worttrennung:

ad·o·ra·bi·lis

Bedeutungen:

[1] Religion: der Anbetung würdig; anbetungswert, anbetungswürdig

Herkunft:

Ableitung zu dem Verb adorare  la mit dem Suffix -bilis  la[1]

Sinnverwandte Wörter:

[1] venerabilis

Beispiele:

[1] „Nec tamen Fama volucris pigra pinnarum tarditate cessaverat, sed protinus in patria deae providentis adorabile beneficium meamque ipsius fortunam memorabilem narraverat passim.“ (Apul. met. 11,18)[2]
[1] „Quae enim creatura praevaleat tanti secreti attingere sufficienter arcanum, quod carnem terrenam atque mortalem in aeterna caelorum gloria collocavit, et fecit eam creaturis omnibus adorabilem, quae terrenas pertulit passiones?“ (Cassiod. in psalm. 17,11)[3]

Übersetzungen

[Bearbeiten]
[1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „adorabilis“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 146.
[1] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „adorabilis
[1] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „adorabilis“ Seite 58.

Quellen:

  1. P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „adorabilis“ Seite 58.
  2. Apuleius Platonicus Madaurensis; Rudolf Helm (Herausgeber): Metamorphoseon libri XI. erweiterte, stereotype 3. Auflage. Volumen I, Walter de Gruyter, Berlin/New York 2008, ISBN 978-3-598-71055-1 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana, Erstauflage 1931), Seite 280.
  3. Magnus Aurelius Cassiodorus Senator: Opera. Pars II,1: Expositio psalmorum I–LXX, Brepolis, Turnhout 1958 (Corpus Christanorum, Series Latina, Band XCVII), Seite 155.