Zum Inhalt springen

Piso

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Kasus Singular Plural
Nominativ Pīsō Pīsōnēs
Genitiv Pīsōnis Pīsōnum
Dativ Pīsōnī Pīsōnibus
Akkusativ Pīsōnem Pīsōnēs
Vokativ Pīsō Pīsōnēs
Ablativ Pīsōne Pīsōnibus

Worttrennung:

Pi·so, Genitiv: Pi·so·nis

Bedeutungen:

[1] Cognomen der Gens der Calpurnier

Beispiele:

[1] „is M. Messala M. Pisone consulibus regni cupiditate inductus coniurationem nobilitatis fecit et civitati persuasit, ut de finibus suis cum omnibus copiis exirent:“ (Caes. Gall. 1,2,1)[1]

Wortbildungen:

Pisonianus

Übersetzungen

[Bearbeiten]
[1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „4. Piso“ (Zeno.org), Band 2, Spalte 1719.
[1] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „Piso
[1] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 2: M–Z, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „Piso²“ Seite 1522.

Quellen:

  1. Gaius Iulius Caesar: Bellum Gallicum. In: Wolfgang Hering (Herausgeber): Commentarii. stereotype 1. Auflage. Vol. I, Walter de Gruyter, Berlin/New York 2008, ISBN 978-3-598-71127-5 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana, Erstauflage 1987), Seite 1.