Zum Inhalt springen

Anaxagoras

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch

Anaxagoras (Latein)

[Bearbeiten]
Kasus Singular Plural
Nominativ Anaxagorās
Genitiv Anaxagorae
Dativ Anaxagorae
Akkusativ Anaxagoram
Anaxagorān
Vokativ Anaxagorās
Ablativ Anaxagorā

Worttrennung:

Ana·xa·go·ras, Genitiv: Ana·xa·go·rae

Bedeutungen:

[1] Philosph aus dem 5. Jahrhundert vor Christus

Herkunft:

Entlehnung aus dem altgriechischen Ἀναξαγόρας (Anaxagoras)  grc[1][2]

Oberbegriffe:

[1] philosophus

Beispiele:

[1] „nam nec latius atque copiosius de magnis variisque rebus sine philosophia potest quisquam dicere, siquidem etiam in Phaedro Platonis hoc Periclen praestitisse ceteris iudicat oratoribus Socrates, quod is Anaxagorae physici fuerit auditor.“ (Cic. Orat. 1,15)[3]
[1] „Inde Anaxagoras, qui accepit ab Anaximene disciplinam, primus omnium rerum discriptionem et modum mentis infinitae vi ac ratione dissignari et confici voluit.“ (Cic. nat. 1,26)[4]
[1] „de naturalibus autem rebus Thales Milesius, Anaxagoras Clazomenius, Pythagoras Samius, Xenophanes Colophonius, Democritus Abderites rationes, quibus e rebus natura rerum gubernaretur quemadmodum quaeque effectus habeat, excogitatas reliquerunt.“ (Vitr. 9,6,3)[5]

Übersetzungen

[Bearbeiten]
[1] Lateinischer Wikipedia-Artikel „Anaxagoras
[1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „Anaxagoras“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 417.
[1] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „Anaxagoras
[1] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „Anaxagoras“ Seite 139.
[1] Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 2. Band An – Byzeres, Teubner, Leipzig 1901–1906, ISBN 3-322-00000-1, „Anaxagoras“ Spalte 22.

Quellen:

  1. Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „Anaxagoras“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 417.
  2. Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 2. Band An – Byzeres, Teubner, Leipzig 1901–1906, ISBN 3-322-00000-1, „Anaxagoras“ Spalte 22.
  3. Marcus Tullius Cicero: Orator. In: Rolf Westman (Herausgeber): Scripta quae manserunt omnia. stereotype 1. Auflage. Fasc. 5, K. G. Saur, München/Leipzig 2002, ISBN 3-598-71243-X (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana, Erstauflage 1980), Seite 4.
  4. Marcus Tullius Cicero: De natura deorum. In: Wilhelm Ax (Herausgeber): Scripta quae manserunt omnia. stereotype 2. Auflage. Fasc. 45, B. G. Teubner, Stuttgart 1980, ISBN 3-519-01221-9 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana, Erstauflage 1933), Seite 11.
  5. Vitruvius; Fritz Krohn (Herausgeber): De architectura. Libri decem. 1. Auflage. B. G. Teubner, Leipzig 1912 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana, Internet Archive), Seite 214.