φθινόπωρον

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Zur Navigation springen Zur Suche springen

φθινόπωρον (Altgriechisch)[Bearbeiten]

Substantiv, n[Bearbeiten]

Singular Plural

Nominativ τὸ φθινόπωρον τὰ φθινόπωρα

Genitiv τοῦ φθινοπώρου τῶν φθινοπώρων

Dativ τῷ φθινοπώρῳ τοῖς φθινοπώροις

Akkusativ τὸ φθινόπωρον τὰ φθινόπωρα

Vokativ (ὦ) φθινόπωρον (ὦ) φθινόπωρα

Worttrennung:

φθιν·όπ·ω·ρον, Plural: φθιν·όπ·ω·ρα

Aussprache:

IPA: []
Hörbeispiele:

Bedeutungen:

[1] Meteorologie: Spätherbst

Herkunft:

zugrunde liegt das Verb φθίνω (phthinō) → grc und das Substantiv ὀπώρα (opōra) → grc[1][2]

Synonyme:

[1] μετόπωρον

Beispiele:

[1] „Ὁρμηθέντες ὦν οἱ Φοίνικες ἐκ τῆς Ἐρυθρῆς θαλάσσης ἔπλεον τὴν νοτίην θάλασσαν· ὅκως δὲ γίνοιτο φθινόπωρον, προσσχόντες ἂν σπείρεσκον τὴν γῆν, ἵνα ἑκάστοτε τῆς Λιβύης πλέοντες γινοίατο, καὶ μένεσκον τὸν ἄμητον· θερίσαντες δ’ ἂν τὸν σῖτον ἔπλεον, ὥστε δύο ἐτέων διεξελθόντων τρίτῳ ἔτεϊ κάμψαντες Ἡρακλέας στήλας ἀπίκοντο ἐς Αἴγυπτον.“[3]
[1] „Ἐπεὶ δὲ πολιορκεομένοισί σφι φθινόπωρον ἐπεγίνετο, καὶ ἤσχαλλον οἱ Ἀθηναῖοι ἀπό τε τῆς ἑωυτῶν ἀποδημέοντες καὶ οὐ δυνάμενοι ἐξελεῖν τὸ τεῖχος, ἐδέοντο [τε] τῶν στρατηγῶν ὅκως ἀπάγοιεν σφέας ὀπίσω·“[4]
[1] „Θέρεος καὶ φθινοπώρου σιτία δυσφορώτατα φέρουσι, χειμῶνος ῥήϊστα, ἦρος δεύτερον.“[5]
[1] „ Περὶ δὲ τὸ φθινόπωρον τοῦ θέρους τούτου Ἀθηναῖοι πανδημεί, αὐτοὶ καὶ οἱ μέτοικοι, ἐσέβαλον ἐς τὴν Μεγαρίδα Περικλέους τοῦ Ξανθίππου στρατηγοῦντος.“[6]
[1] „Αὐτῶν δὲ τῶν ὑδάτων οἱ θερινοὶ ὄμβροι μᾶλλον συμφέρουσι τοῖς πλείστοις ἰχθύσι, καὶ ὅταν τὸ ἔαρ καὶ τὸ θέρος καὶ τὸ φθινόπωρον γένηται ἐπόμβριον, ὁ δὲ χειμὼν εὐδιεινός.“[7]

Wortbildungen:

[1] φθινοπωρινός

Übersetzungen[Bearbeiten]

Referenzen und weiterführende Informationen:

[1] Wilhelm Pape, bearbeitet von Max Sengebusch: Handwörterbuch der griechischen Sprache. Griechisch-deutsches Handwörterbuch. Band 1: Α–Κ, Band 2: Λ–Ω. 3. Auflage, 6. Abdruck, Vieweg & Sohn, Braunschweig 1914. Stichwort „φθιν-όπωρον“.
[1] Henry George Liddell, Robert Scott, revised and augmented throughout by Sir Henry Stuart Jones with assistance of Roderick McKenzie: A Greek-English Lexicon. Clarendon Press, Oxford 1940. Stichwort „φθινόπωρον“.
[1] Wilhelm Gemoll: Griechisch-deutsches Schul- und Handwörterbuch. Von W. Gemoll und K. Vretska. 10. Auflage. Oldenbourg, München 2006, ISBN 978-3-637-00234-0, Seite 838

Quellen:

  1. Hjalmar Frisk, Griechisches Etymologisches Wörterbuch: „φθινόπωρον
  2. Wilhelm Gemoll: Griechisch-deutsches Schul- und Handwörterbuch. Von W. Gemoll und K. Vretska. 10. Auflage. Oldenbourg, München 2006, ISBN 978-3-637-00234-0, Seite 838
  3. Herodot, Historiae, 4,42
  4. Herodot, Historiae, 9,117
  5. Hippocrates, Aphorismi, 1,18
  6. Thucydides, Historiae, 2,31,1
  7. Aristoteles, Historia animalium, 601b25