victoria

Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
Wechseln zu: Navigation, Suche

[Bearbeiten] victōria (Lateinisch)

[Bearbeiten] Substantiv, f

Kasus Singular Plural
Nominativ victōria victōriae
Genitiv victōriae victōriārum
Dativ victōriae victōriīs
Akkusativ victōriam victōriās
Vokativ victōria victōriae
Ablativ victōriā victōriīs

Worttrennung:

vic·to·ria, Plural: vic·to·riae

Aussprache:

IPA: [], Plural: []
Hörbeispiele: —, Plural:

Bedeutungen:

[1] der Sieg

Herkunft:

über victor → la („Sieger“) vom Verb vincere → la („siegen“)

Gegenwörter:

[1] calamitas, clades

Beispiele:

[1] „Tum vero clamore ab ea parte audito nostri redintegratis viribus, quod plerumque in spe victoriae accidere consuevit, acrius impugnare coeperunt.“[1]
[1] „Aegre is dies sustentatur, quod omnem spem hostes in celeritate ponebant atque hanc adepti victoriam in perpetuum se fore victores confidebant.“[2]
[1] „Quamquam est uno loco condicio melior externae victoriae quam domesticae, quod hostes alienigenae aut oppressi serviunt aut recepti [ in amicitiam] beneficio se obligatos putant;“[3]

[Bearbeiten] Übersetzungen

? Referenzen und weiterführende Informationen:

[1] Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch: „victoria

Quellen:

  1. Gaius Iulius Caesar, Commentarii de bello Gallico, Liber III, 36,3
  2. Gaius Iulius Caesar, Commentarii de bello Gallico, Liber V, 39,4
  3. Marcus Tullius Cicero, Oratio in Catilinam IV, 22,1
Meine Werkzeuge
Namensräume

Varianten
Aktionen
Navigation
Mitarbeit
Hilfe
Werkzeuge
In anderen Sprachen