thronus
Aus Wiktionary, dem freien Wörterbuch
[Bearbeiten] thronus (Lateinisch)
[Bearbeiten] Substantiv, m
| Kasus | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativ | thronus | thronī |
| Genitiv | thronī | thronōrum |
| Dativ | thronō | thronīs |
| Akkusativ | thronum | thronōs |
| Vokativ | throne | thronī |
| Ablativ | thronō | thronīs |
Worttrennung:
Aussprache:
- IPA: [...], Plural: [...]
- Hörbeispiele: —, Plural: —
Bedeutungen:
Beispiele:
- [1]
[Bearbeiten] Übersetzungen
? Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Georges2004
- [1] Josef Maria Stowasser, Michael Petschenig, Franz Skutsch: Stowasser. Lateinisch-deutsches Schulwörterbuch. 1994 f. Auflage. Oldenbourg, München 1994, ISBN 3-486-13405-1
- [1] Edwin Habel, Friedrich Gröbel: Mittellateinisches Glossar. Unveränderter Nachdruck der 2. Auflage. Schöningh, Paderborn 1959, ISBN 3-506-73600-0, DNB 451748891, Spalte 401, Eintrag „thronus“